19 Haziran

en son ne zaman güzel bir kahkaha attığımızı hatırlayamayız. En son ne zaman herhangi bir "eğlence" yaşadığımızı hatırlamıyoruz. Bazılarımız o kadar yüklenmiştik ki neredeyse hiç farkındalığa, bazılarımıza göre ise bilince ulaşamıyorduk. Unutmamamız gereken şey acıdır. Erken İyileşmede Temiz Olmak, kullanmamanın acısı o kadar gerçek, o kadar elle tutulurdu ki, sanki bir daha asla iyi vakit geçiremeyecekmişiz gibi görünüyordu. Bazılarımız kendimize "Uyuşturucudan sonra hayat var mı?" diye sordu. Bazılarımız toplantılara katılırken başkalarının gülümsemelerinden ve kahkahalarından rahatsız oldu veya rahatsız oldu. Onların Sevinçleri ve Mutlulukları bize acı yaşattı çünkü bize hayatımızda neyin eksik olduğunu hatırlattı. Toplantıların ardından Fellowship'e davet edilmemizle ilgimiz daha da arttı. Akşam yemeğinde ya da bir üyenin evinde Recovery hakkında konuşmaya devam ettiğimiz geceler bize Umut verdi. Uyuşturucu kullanmadan eğlencenin gerçekte ne olduğunu deneyimlemeye başlıyoruz. Dünyamız biraz daha aydınlanıyor. Toplantılara katılım ve Kardeşliğin kardeşliğiyle Mutlu, Neşeli ve Özgür Yaşama'yı deneyimlemeye başlıyoruz. Hayat sadece kasvetli bir yer değil. Adımları yaşarken ve Yüksek Gücümüzle Büyüyen bir ilişkiye sahip olarak, etrafımızda akıl sağlığının yeni kanıtlarını görmeye başlarız. Biz Geri Geldikçe Daha Fazlası Ortaya Çıkacak. Bu An'da: Gri Kitabımız diyor ki, "Ölmeden iyileşme sürecimizde eğlenmek bizim için önemli."