27 Nisan

kendi geçmişi. Dördüncü Adımımızı attığımız zaman davranış kalıplarımızı ve bunların Yaşamlarımızı ve başkalarının Yaşamlarını nasıl etkilediğini gördük. Geçmişimiz korkutucuydu çünkü korkunun hakimiyetindeydi. Dördüncü Adımımız bizden kendimizin araştırıcı ve korkusuz bir ahlaki envanterini çıkarmamızı ister. Korkusuz olmak için İnanca ihtiyacımız vardı, Üçüncü Adımda Harekete geçmek için İmanın Manevi İlkesini edinmemiz gerekiyordu. Devretme Kararını verdikten sonra Anlayışımızın Tanrısı ve Sponsorlarımızla birlikte Öz Değerlendirme Sürecini başlatıyoruz. Geçmişimize bakıyoruz ama onun içinde kalmıyoruz. Yüksek Gücümüzden Cesaret isteriz ve kağıda kalem koyarız. Duygularımızı, duygularımızı, kırgınlıklarımızı aradık. İnsanlara, yerlere ve nesnelere karşı tepkilerimiz ve davranışlarımız hakkında yazıyoruz. Bu durumların bizi nasıl etkilediğini yazıyoruz. Geçmişimizi hatırlıyoruz ve aktif bağımlılık yoluyla hareket ettiğimizi ve tepki verdiğimizi kabul ediyoruz. Oynadığımız rolden sorumlu olmaya istekli hale geliriz. Kaosun ortasında nerede doğru hareket ettiğimizi de görüyoruz. Yeni bulduğumuz Varlıklar hakkında da yazıyoruz. Adsız Narkotik'te İnanç, Umut ve Maneviyattan oluşan yeni bir geçmiş yaratıyoruz. Hatalarımızı tekrarlamamak için kişisel envanter çıkarmaya devam ediyoruz. Geçmişimizden ders alıyoruz ve deneyimlerimizi başkalarıyla paylaşıyoruz. Bize verilen Manevi İlkeleri uygulayarak her günü değerli kılıyoruz. Kendimizden Özgürleşmeyi ve başkalarının Kabulünü deneyimlemeye başlarız. Artık geçmişten pişmanlık duymuyoruz ve artık gelecekten de korkmuyoruz. Sadece Bugün İçin yaşamakta özgürüz.