19 Maart

zeggen dat we het altijd hoorden toen we voor het eerst binnenkwamen. Dat betekende in feite dat we stil moesten blijven en luisteren, of dat we het watje uit onze oren moesten halen en in onze mond moesten stoppen. Dat was een andere manier om te zeggen: luister naar de boodschap van Recovery in Narcotics Anonymous. Er werd voorgesteld om de verhalen van mensen te identificeren en niet te vergelijken. Narcotics Anonymous is een herstelprogramma, geen drugsprogramma. Ons grootste probleem is de ziekte van verslaving. Drugs waren slechts het symptoom; het was slechts tien procent van het echte probleem. Het topje van de ijsberg zoals sommigen zouden zeggen. Onze oplossing moet dus een diepe spirituele oplossing zijn: haal de medicijnen weg en je hebt nog steeds een onbehandelde verslaving. We delen ons diepste zelf met elkaar. We delen over onze gevoelens, emoties, gedachten, angsten en onze hoop. We concentreren ons op de oplossing, namelijk herstel, en niet op onze oorlogsverhalen, wat het probleem is. Wij delen de boodschap van hoop en de belofte van vrijheid. Hierdoor kan het proces van identificatie en empathie bij anderen beginnen. Dit heeft therapeutische waarde als we het op en neer knikken van de hoofden van andere leden zien, en het waren niet de medicijnen, LOL. Dit teken van goedkeuring en identificatie is een vorm van acceptatie; we voelden ons eindelijk thuis. Voor het eerst sinds lange tijd maken we deel uit van iets heels. Onze geest wordt bewogen en begint te ontwaken; dit gebeurt op onbewust niveau. We maken gebruik van een kracht die groter is dan onszelf, en onze obsessies over het gebruik worden verwijderd of op zijn minst afgenomen. Hoe dan ook, we verliezen het verlangen om een ​​Nieuwe Manier van Leven te gebruiken en te vinden zonder het gebruik van drugs. Wij ervaren onze Boodschap, en dit is wat wij delen. Wij delen de boodschap, niet de puinhoop. Dat is een van de vreemde paradoxen in ons programma; we moeten geven wat ons vrijwillig is gegeven, om het te kunnen behouden. We weten nu dat onze pijn door ons gebruik wordt gebruikt als opstap naar onze spiritualiteit.