19 Mart

İlk geldiğimizde duyduğumuz bir söz. Bu aslında sessiz kalıp dinlemek anlamına geliyordu ya da bize kulaklarımızdan pamuğu çıkarıp ağzımıza koymamız söylendi. Bu, Adsız Narkotikte İyileşme mesajını dinlemenin başka bir yoluydu. İnsanların hikayelerini tanımlamanız ve karşılaştırmamanız önerildi. Adsız Narkotik bir uyuşturucu programı değil, bir İyileştirme Programıdır. Bizim asıl sorunumuz bağımlılık hastalığıdır. Uyuşturucu sadece semptomdu; gerçek sorunun sadece yüzde onuydu. Bazılarının söylediği gibi buzdağının görünen kısmı. Dolayısıyla Çözümümüz derin bir Ruhsal Kararlılık olmalı, uyuşturucuları ortadan kaldırdığınızda hala tedavi edilmemiş bağımlılığınız olur. En içteki benliğimizi birbirimizle paylaşırız. Duygularımızı, duygularımızı, düşüncelerimizi, korkularımızı, Umutlarımızı paylaşırız. Sorun olan savaş hikayelerimize değil, İyileşme olan Çözüme odaklanıyoruz. Umut mesajını ve Özgürlük vaadini paylaşıyoruz. Bu, başkalarında Özdeşleşme ve Empati Sürecinin başlamasını sağlar. Diğer üyelerin başlarını yukarı aşağı sallamalarını gördüğümüzde bunun tedavi edici bir değeri var ve sorun uyuşturucu değildi, LOL. Bu onay ve Tanımlama işareti bir Kabul şeklidir; sonunda kendimizi evimizde hissettik. Uzun zamandır ilk kez bir Bütünün parçasıyız. Ruhlarımız harekete geçer ve Uyanmaya başlar; bu bilinçaltı düzeyde gerçekleşir. Kendimizden Daha Büyük Bir Güçten faydalanırız ve kullanma konusundaki takıntılarımız ortadan kalkar veya en azından azalır. Her iki durumda da, uyuşturucu kullanmadan Yeni Bir Yaşam Yolu kullanma ve bulma arzumuzu kaybediyoruz. Mesajımızı yaşıyoruz ve Paylaştığımız şey de budur. Biz karışıklığı değil, Mesajı paylaşıyoruz. Programımızdaki tuhaf paradokslardan biri de bu; Bize özgürce verileni korumak için onu vermeliyiz. Artık, kullanım acımızın Maneviyatımıza bir Basamak Taşı olarak kullanıldığını biliyoruz.