26 Listopada

Jako uzależnieni, którzy używali, wiele działo się z nami w ciągu jednego dnia. Większość z tego była negatywna i większość była wynikiem naszych własnych działań.

W przeszłości nigdy nie uczyliśmy się na naszych błędach. Kontynuowaliśmy powtarzanie tych samych błędów, oczekując innych rezultatów. W niektórych przypadkach wiedzieliśmy, jakie będą rezultaty.

Kiedy coś pozytywnego się nam przytrafiało, czuliśmy się niegodni, więc nie poświęcaliśmy czasu na docenienie tego. Żyliśmy w poczuciu zagłady i mroku. Czekaliśmy, aż drugi but spadnie.

Po przybyciu do Anonimowych Narkomanów i rozpoczęciu adaptacji naszego życia do Programu, zaczęliśmy doświadczać życia zarówno negatywnego, jak i pozytywnego; tym razem na czysto. Słyszeliśmy od naszych poprzedników, że kiedy przestaniemy używać, poczujemy się lepiej. Mieli rację, czuliśmy wszystko lepiej; czuliśmy złość, strach, wyrzuty sumienia, winę i wstyd lepiej.

Nie mieliśmy już narkotyków, które by nas znieczulały. Jednak czuliśmy także nadzieję i wolność. Niektóre z tych uczuć były dla wielu z nas dawno utracone.

To, czego doświadczamy, żyjąc duchowymi zasadami Anonimowych Narkomanów, to to, że możemy uczyć się z obu doświadczeń. Teraz możemy docenić negatywne, ponieważ możemy się z niego nauczyć cennych lekcji. Uczymy się także doceniać pozytywne, ponieważ teraz czujemy się tego godni i używamy tego jako punktu odniesienia do rzeczywistości.

Ten związek z rzeczywistością staje się naszą duchowością. W Anonimowych Narkomanach dzielimy się tym cennym darem zdrowienia i świadomości z innymi. Dzielimy się tym, że nie musimy używać, bez względu na to, przez co przechodzimy.

Uczymy się przetrwać nasze uczucia i używać naszych doświadczeń jako punktów odniesienia do wzrostu. Rośniemy z każdego doświadczenia. Dzielimy się przesłaniem nadziei i obietnicą wolności od aktywnego uzależnienia z innymi w i poza Anonimowymi Narkomanami.