20 Kwietnia

choroba wpływa na każdą dziedzinę naszego życia. To wpłynęło na nas na bardzo głębokim poziomie. Pod koniec zażywania stało się oczywiste, że nasze uzależnienie miało wpływ na naszą pracę, przyjaciół, rodzinę i prawie wszystkich, z którymi się kontaktowaliśmy. Nasza literatura przypomina nam, że „nieustannie szukaliśmy «odpowiedzi» – tej osoby, miejsca lub rzeczy, która sprawi, że wszystko będzie dobrze”. W miarę postępu naszego uzależnienia nasz świat stawał się coraz mniejszy. Choroba izolowała nas od ludzi, chyba że miała związek z zdobywaniem, używaniem lub przyszłymi zasobami. Byliśmy uzależnieni od ludzi i narkotyków, także ich używaliśmy. Ludzie, którzy naprawdę nas kochali, byli ostatnimi, którzy odpuścili. Wtedy i tylko wtedy mogliśmy zacząć sięgać dna. Wkrótce nie udało się znaleźć ludzi, miejsc i rzeczy, które umożliwiły nam korzystanie. Izolacja była początkiem i końcem naszych dni. W desperacji szukaliśmy pomocy u siebie w Anonimowych Narkomanach. Tutaj usłyszeliśmy, że musimy przenieść naszą zależność na kochającą, troskliwą Moc, która może złagodzić naszą obsesję używania. Było to zdrowe uzależnienie, a jego rezultatami były Wolność i Nadzieja wynikające z aktywnego uzależnienia. Zdrowienie w Anonimowych Narkomanach nauczyło nas dbania o siebie, a nie samopomocy. Dowiedzieliśmy się o zdrowym poleganiu, które obejmuje naszą Siłę Wyższą i inne osoby. Po raz pierwszy od bardzo długiego czasu byliśmy obecni w naszym własnym Życiu. Możemy być także dla innych. Jeśli nasze przeszłe relacje były prawdziwe, przetrwają. W miarę postępu w przestrzeganiu naszych duchowych zasad, nasze zadośćuczynienia powodują zmiany w nas, a czasami w innych. Pozwalamy ludziom być przy nas w zdrowy sposób. Tekst Podstawowy mówi: „Nasz stan duchowy jest podstawą pomyślnego powrotu do zdrowia, który zapewnia nieograniczony wzrost”.