20 April

ziekte beïnvloedde elk gebied van ons leven. Het beïnvloedde ons op een heel diep niveau. Tegen het einde van ons gebruik werd het duidelijk dat onze banen, vrienden, familie en bijna iedereen met wie we in contact kwamen, getroffen waren door onze verslaving. Onze literatuur herinnert ons eraan: "We waren voortdurend op zoek naar 'het antwoord': die persoon, plaats of dat ding dat alles goed zou maken." Naarmate onze verslaving vorderde, werd onze wereld steeds kleiner. De ziekte isoleerde ons van mensen, tenzij het te maken had met het verkrijgen, gebruiken of toekomstige hulpbronnen. We waren zowel verslaafd aan mensen als aan de drugs, we gebruikten ze ook. De mensen die echt van ons hielden, waren de laatsten die ons lieten gaan. Toen, en alleen dan, konden we onze bodem bereiken. De mensen, plaatsen en dingen die ons gebruik mogelijk maakten, waren al snel niet meer te vinden. Isolatie was het begin en het einde van onze bodems. Wanhopig zochten we hulp bij elkaar in Narcotics Anonymous. Hier hoorden we dat we onze afhankelijkheid moesten verschuiven naar een liefdevolle, zorgzame kracht die onze obsessie kan verlichten om te gebruiken. Dit was een gezonde afhankelijkheid en de resultaten waren vrijheid en hoop door actieve verslaving. Herstel bij Narcotics Anonymous heeft ons geleerd over zelfzorg, niet over zelfhulp. We leerden over een gezonde afhankelijkheid waartoe onze Hogere Macht en anderen behoorden. Voor het eerst sinds lange tijd waren we aanwezig in ons eigen leven. Ook voor anderen kunnen wij er zijn. Als onze relaties uit het verleden echt waren, zullen ze overleven. Naarmate we vooruitgang boeken met onze spirituele principes, veroorzaken onze verbeteringen veranderingen bij ons en soms bij anderen. Wij laten mensen er op een gezonde manier voor ons zijn. De Basistekst zegt: “Onze geestelijke toestand is de basis voor een succesvol herstel dat onbeperkte groei mogelijk maakt.”