16 Maart

beangstigend, we waren bang voor wat we over onszelf te weten zouden komen. Deze stap spreekt van een onbevreesde inventarisatie, niet van een beangstigende inventarisatie. Dat was het doel van de eerste drie stappen; om het geloof te verwerven dat de Hogere Macht die we bij die Stappen hebben ontmoet, nu bij ons zou zijn en ons bij dit streven zou leiden. Het woord moreel bracht velen van ons in verwarring. We dachten dat er zeker niets moreel zou zijn aan onze karakters in ons gebruiksverleden. Het gaat er niet om of we goed of slecht zijn; het is een kwestie van gedragspatronen die niet langer bruikbaar zijn in deze Way Of Life. Er zijn ook eigenschappen die we willen verbeteren, omdat niemand van ons helemaal goed of helemaal slecht is. Zoals de kruidenier waar onze literatuur over spreekt, die de rotte vruchten van de goede vruchten scheidt en de slechte vruchten weggooit. Onze slechte vruchten waren het resultaat van niet-spirituele principes die we nodig hadden voor actieve verslaving. Het waren onze overlevingsvaardigheden, en velen van hen hebben op dat moment ons leven gered. Bij Narcotics Anonymous doen we meer dan bestaan ​​en overleven. We leven eindelijk een leven dat onze stoutste dromen overtreft. Onderdeel van dit proces is dat we naar onszelf kijken met een herstelspiegel. We kijken met mededogen en begrip naar onszelf. We leren hoe we ons kunnen afscheiden van ons zieke zelf. In deze stap beginnen we verantwoordelijk te worden; we kijken naar onze kant van de straat en pakken de bezem op. We schrijven onze wrok, onze angsten en ons wangedrag op. We schrijven hoe deze gebreken ons hebben beïnvloed; en degenen om ons heen. We schrijven over de tijd voordat we drugs gebruikten, en over de mensen die we waren; en dat zou het geworden zijn als de ziekte niet voortschreed. De informatie die ons in deze stap wordt onthuld, bereidt ons voor op de volgende stappen. We beginnen te ontwaken tot een leven vol nieuwe mogelijkheden.