9 Maart

maar struikelen over kiezelstenen. In ons gebruiksleven werden we gedomineerd door angst, deels vanwege de resultaten van onze daden. We leefden een overdreven leven, en we konden niet leven zonder mentaal te ontsnappen. Onze copingvaardigheden zijn nooit ontwikkeld nadat we waren begonnen met gebruiken, dus alles werd een groot probleem. In onze actieve verslaving volbrachten we moeilijke taken, alleen maar om te blijven gebruiken. Het was het eenvoudige dagelijkse leven waar we moeite mee hadden, dus gebruikten we meer drugs. Tijdens ons herstel leerden we over machteloosheid. Ons werd verteld niet te projecteren en in het moment te blijven. We hebben geleerd erop te vertrouwen dat onze Hogere Macht ons niet meer geeft dan we aankunnen. Als herstellende verslaafden zijn het de kleine dingen waarvan we denken dat we ze kunnen beheersen, die ons angst en onzekerheid bezorgen. Het zijn de grote dingen in ons leven waarvan we weten dat we er machteloos over zijn, waar we ons geen zorgen over maken, dus laten we los. Het zijn de kleine dingen, de steentjes in ons leven, waar ons geloof ontbreekt. Dat komt omdat we in de eerste plaats dachten dat we de controle hadden. Bij Narcotics Anonymous geven we alles aan God over, niet alleen bepaalde delen van ons leven. Wij leven alleen voor vandaag. De Basistekst zegt: "Als we niet meer in het hier en nu leven, worden onze problemen op onredelijke wijze vergroot." Daarom hebben we elkaar nodig. We leren het volgende juiste te doen. We laten de resultaten over aan de God van ons begrip.