27 Mart

İsimsiz bir toplantı ve kimse bizi yargılamayacak. Üçüncü Geleneğimize göre, "Üyelik seçimi kişiye aittir." İstediğimiz gibi gelip gitmekte özgürüz. Bazılarımız ilk buluşmamıza ayaklarından yukarısı yırtık bir halde geldi. Olduğumuz gibi kabul edildik, geri gelmeye devam etmemiz istendi. Bu karşılamayla çoğumuz geri gelmeye devam ettik. Geri dönmek canımızı kurtardı, artık yalnız hissetmiyorduk, izolasyonumuz sona eriyordu. Bir süre uzak durduktan ve Adımlar üzerinde çalıştıktan sonra, eskisi kadar hoş karşılanmayabileceğimizi fark ettik; insanlar bizi tanıdı ve belki de envanterimiz çıkarılıyordu. Bizi alkışlayan ve geri dönmemizi söyleyen aynı insanlar, şimdi bizi yargılıyor ve ahlak dersi veriyorlardı. Ne kadar süredir ortalıkta dolaştığımızın bir önemi yok, hepimizin kutlanmaya ihtiyacı var, hoşgörülmeye değil. Geleneklerimiz bizi birbirimizden korur, ancak bazıları Manevi İlkelere Göre Yaşamayabilir. Başkalarının eylemleri üzerinde güçsüz olsak da, kendi eylemlerimiz üzerinde güçsüz değiliz. Sanki ilk kez tanışıyormuşuz gibi birbirimizi selamlamaya devam edebiliriz. Hissetmesek bile Şefkat gösterebiliriz. Üzerimize düşeni yapabiliriz, istersek bizi sevmediğini düşündüğümüz üyelere sarılmaya devam edebiliriz. Birinin kusurlarını yargılamak kusurdur, buna kendini beğenmişlik denir. Üçüncü Geleneğimizin İlkelerinden Biri Eşitlik Olabilir; hepimizin iyileşme hakkı var. Prensipleri Kişiliklerden Önce Uygulamak, yargılamaların gerçekleşmesini engeller. Adımları yaşamak ve Geleneklerimizin İlkelerini birleştirmek Çözüm görevi görecektir. Kendimizden başlamalıyız, eğer sorun biz değilsek, Çözüm de yoktur. Şu Anda: Karşılama konusunda üzerimize düşeni yapıp üyeleri karşılamaya devam edebiliriz. Onları her gördüğümüzde sanki ilk kez tanışıyormuşuz gibi davranacağız. @