27 Marca

Anonimowe spotkanie i nikt nas nie będzie oceniał. Zgodnie z naszą Trzecią Tradycją „wybór członkostwa należy do jednostki”. Możemy przychodzić i odchodzić, kiedy nam się podoba. Niektórzy z nas na pierwsze spotkanie przyszli rozdarci, od stóp do góry. Zostaliśmy zaakceptowani takimi, jakimi byliśmy, poproszono nas, abyśmy wracali. Po takim przyjęciu większość z nas wracała. Powrót uratował nam Życie, nie czuliśmy się już samotni, nasza izolacja dobiegała końca. Po pewnym czasie abstynencji i pracy nad Krokami zauważyliśmy, że możemy nie czuć się tak mile widziani jak kiedyś; ludzie nas poznali i być może przeprowadzono inwentaryzację. Ci sami ludzie, którzy klaskali i kazali nam wracać, teraz nas osądzają i moralizują. Nie ma znaczenia, jak długo tu jesteśmy, wszyscy powinniśmy być świętowani, a nie tolerowani. Nasze Tradycje chronią nas przed sobą nawzajem, ale niektórzy mogą nie żyć zgodnie z zasadami duchowymi. Chociaż jesteśmy bezsilni wobec działań innych, nie jesteśmy bezsilni wobec swoich. Możemy nadal się witać, jakby to było nasze pierwsze spotkanie. Moglibyśmy okazać współczucie, nawet jeśli go nie czujemy. Możemy zrobić, co do nas należy, możemy kontynuować, jeśli tak zdecydujemy, ściskając członków, którzy naszym zdaniem nas nie lubią. Ocenianie czyichś wad jest wadą i nazywa się to obłudą. Jedną z zasad naszej Trzeciej Tradycji może być równość; wszyscy mamy prawo do Wyzdrowienia. Praktykowanie zasad przed osobowościami zapobiega wydawaniu osądów. Życie według Kroków i wcielanie zasad naszych Tradycji będzie służyć jako Rozwiązanie. Musimy zacząć od siebie, jeśli nie jesteśmy problemem, nie ma rozwiązania.