27 Maart

Anonieme ontmoeting en niemand zal ons beoordelen. Volgens onze Derde Traditie: "De keuze voor lidmaatschap ligt bij het individu." We zijn vrij om te komen en gaan wanneer we willen. Sommigen van ons kwamen naar onze eerste ontmoeting, verscheurd, vanaf de voeten omhoog. We werden geaccepteerd zoals we waren, we werden gevraagd om terug te blijven komen. Met deze ontvangst bleven de meesten van ons terugkomen. Terugkomen heeft ons leven gered, we voelden ons niet langer alleen, ons isolement liep ten einde. Na enige tijd onthouding en stappen te hebben gevolgd, merkten we dat we ons misschien niet meer zo welkom voelden als vroeger; mensen leerden ons kennen en misschien werd onze inventaris opgemaakt. Dezelfde mensen die klapten en zeiden dat we terug moesten blijven komen, waren ons nu aan het beoordelen en moraliseren. Het maakt niet uit hoe lang we er al zijn, we moeten allemaal gevierd worden en niet getolereerd. Onze tradities beschermen ons tegen elkaar, maar sommigen leven misschien niet volgens spirituele principes. Hoewel we machteloos zijn over de daden van anderen, zijn we niet machteloos over de onze. We kunnen elkaar blijven begroeten alsof het de eerste keer is dat we elkaar ontmoeten. We kunnen mededogen tonen, zelfs als we het niet voelen. We kunnen ons steentje bijdragen, we kunnen doorgaan als we dat willen, en de leden omhelzen waarvan we denken dat ze ons niet mogen. Het beoordelen van iemands gebreken is een gebrek, dat heet eigengerechtigheid. Een van de beginselen van onze derde traditie kan gelijkheid zijn; we hebben allemaal recht op herstel. Het in praktijk brengen van principes voordat persoonlijkheden voorkomen dat oordelen plaatsvinden. Het naleven van de stappen en het incorporeren van de principes van onze tradities zullen als oplossing dienen. We moeten bij onszelf beginnen. Als wij niet het probleem zijn, is er geen oplossing.