10 Şubat

basitti ve eğlenceli olduğunu düşündüğümüz şey de öyleydi; onu yaratmak zorunda değildik; biz bunu yeni yaşadık, dedi Gri Kitap. Hastalığımız ilerledikçe eğlencemiz bozuldu, mutlu hissetmenin yeni yollarını aradık. İlaçlar işe yaramayı bırakana kadar uzun süre çözüm oldu. Temel Metnimiz tuhaf alışkanlıklar edinmeye başladığımızı söylüyor; oynamayı unuttuk. Bizim eğlence anlayışımız sabaha kadar uyuşturucu kullanmaktı. İlaçlarımız bittiğinde depresyona girdik. Bay Hyde çoğu zaman geliyordu; gülmeyi unuttuk, "nasıl hissedeceğimizi unuttuk." N.A. ve çalışma Adımları aracılığıyla, Hayattaki basit şeylerden keyif almaya başlarız ve bunlar bize Haz vermeye başlar. Toplantılardan önce ve sonra kardeşlik bize başkalarının varlığından keyif alma şansı verir. Duymaya, güldüğümüzü hissetmeye, eğlenmeye başlıyoruz. İyileşmeye başladığımızda bazılarımız Ruhlarımız uykuya dalmadan önce yaşadığımız eğlenceli şeyleri yeniden yakalar. Kullanmayan diğer kişilerle etkinlikler ve toplantılar aracılığıyla Temiz eğlenceyi nasıl yaşayacağımızı öğreniyoruz. Başka insanların yanında olmaktan keyif almaya başlarız. Bizim için eğlence basit şeylerden oluşmaya başladı; Doğada yürüyüş yapmak, müzik dinlemek veya arkadaşlarınız ve ailenizle oyun oynamak. Bir Toplantıdan sonra başkalarına ve yeni gelenlere restorana kadar eşlik ederken Mesajı Taşımaktan keyif alırız. Şaka yapıyoruz ve bazen kendimize gülüyoruz, Sevinci ve Koşulsuz Umudu Paylaşıyoruz. Sevincin dışarıdan değil içeriden kaynaklandığını görüyoruz. Adsız Narkotik'in Basit Ruhsal İlkeleriyle Yaşamayı öğreniyoruz. Her geçen gün, hayattaki basit şeyler sayesinde gerçekten eğlendiğimizi görüyoruz.