10 Februari

was eenvoudig en dat gold ook voor wat wij leuk vonden; we hoefden het niet te creëren; we hebben het gewoon geleefd, zo vermeldde het Grijze Boek. Naarmate onze ziekte vorderde, verdween ons plezier en zochten we naar nieuwe manieren om ons gelukkig te voelen. Medicijnen waren lange tijd de oplossing, totdat de medicijnen niet meer werkten. Onze Basistekst zegt dat we vreemde gewoonten begonnen aan te nemen; we zijn vergeten hoe we moeten spelen. Ons idee van plezier was het gebruik van drugs tot het aanbreken van de dag. Toen onze medicijnen op waren, werden we depressief. Meneer Hyde kwam de meeste dagen opdagen; we vergaten hoe we moesten lachen, "we vergaten hoe we moesten voelen." Door N.A. en Working Steps beginnen we te genieten van de simpele dingen in het leven, en ze beginnen ons plezier te schenken. Fellowship voor en na de bijeenkomsten geeft ons de kans om van de aanwezigheid van anderen te genieten. We beginnen onszelf te horen en te voelen lachen, we beginnen plezier te hebben. Terwijl we beginnen te herstellen, halen sommigen van ons de leuke dingen terug die we hebben meegemaakt voordat onze geest ging slapen. We leren hoe we schoon plezier kunnen hebben door middel van evenementen en bijeenkomsten met anderen die er geen gebruik van maken. We beginnen het leuk te vinden om in de buurt van andere mensen te zijn. Voor ons begon plezier uit simpele dingen te bestaan, bijvoorbeeld; een wandeling door de natuur, muziek luisteren of spelletjes spelen met vrienden en familie. Wij vinden het leuk om de boodschap te dragen terwijl we anderen en nieuwkomers na een bijeenkomst vergezellen naar het diner. We maken grapjes en lachen soms om onszelf, we delen vreugde en onvoorwaardelijke hoop. We ontdekken dat vreugde niet van buitenaf komt, maar van binnenuit. We leren leven met de eenvoudige spirituele principes van Narcotics Anonymous. Elke dag zien we dat we door de simpele dingen in het leven echt plezier beleven.