20 Februari

Kwanza tulitumia dawa za kulevya, kisha dawa za kulevya zilitutumia sisi. Kile kilichoanza kama furaha na burudani, tulifikiri, kilimalizika kuwa kitu pekee tulichoweza kufikiria. Kadiri ugonjwa wetu ulivyokuwa ukisonga mbele, ukawa kipaumbele katika Maisha yetu.

Maisha yetu yote yalijikita katika dawa za kulevya, kwa namna moja au nyingine. Tulivyotumia Kuishi na Kuishi kutumia, Majukumu yetu binafsi yalipuuzwa. Kutoweza kwetu kudhibiti hali ilikuwa dhahiri kwa wale waliotuzunguka.

Inaonekana kwamba sisi ndio tulikuwa wa mwisho kujua kwamba tunaweza kuwa na tatizo. Siku zetu zilijumuisha mabishano ya mara kwa mara na Wapendwa wetu, baadhi yetu tukawa hatuna ajira, na baadhi yetu tukafungwa. Matumizi ya dawa za kulevya yalitutenga na Familia zetu, Marafiki, kazi zetu, na hatimaye sisi wenyewe. Dawa za kulevya ambazo hapo awali zilikuwa suluhisho letu, zikawa tatizo kwetu.

Kile kilichokuwa kinajaza pengo katika roho zetu, kilikuwa kinapanua pengo hilo hata zaidi. Tulifikiri ikiwa tunaweza tu kuacha kutumia dawa za kulevya, Maisha yetu yangekuwa bora. Tulijaza pengo letu na kazi mpya, wapenzi wapya, dini na dawa zingine.

Tulihamia maeneo tofauti tukifikiri kwamba hisia na hisia zetu zingebadilika. Kutoweza kwetu kudhibiti hali ndani yetu kulionekana zaidi na zaidi, hakuna kitu tulichojaribu kilichofanya kazi. Mapema au baadaye tulirudi kwenye kitu pekee kilichowahi kufanya kazi kwetu, dawa zetu za kulevya.

Tukiwa tumeshindwa kabisa tulipata Narcotics Anonymous, hapa tukakutana na watu kama sisi. Watu tuliokutana nao katika Narcotics Anonymous kama sisi, waliteseka na hofu za uraibu. Walionekana kuwa Wenye Furaha, Wenye Shauku na Wenye Uhuru; walionekana kuwa na jibu la Uhuru kutoka uraibu hai.

Tulisikia ikiwa hatukuwa tatizo hakungekuwa na Suluhisho. Tulianza kuhisi Tumaini kwamba sisi pia tunaweza Kupata Nafuu.

Kwa