23 Listopada

Kiedy żołnierze poddają się w bitwie, pierwszą rzeczą, którą robią, jest zaprzestanie walki. Następnie puszczają to, co trzymają w rękach.

Podnoszą ręce i czekają na dalsze instrukcje i wskazówki. W Anonimowych Narkomanach mówimy: „Odpuszczaj i pozwól Bogu”.

Oba są aktem poddania się. Pierwszy Krok był wymuszonym poddaniem się, zostaliśmy pokonani przez chorobę. Następnie poddajemy się Duchowym Zasadom N.A. w naszym Drugim Kroku. Trzeci Krok prosi nas o podjęcie decyzji, aby pozwolić Bogu, jak Go rozumiemy, zaopiekować się nami.

Musimy odpuścić to, czego się trzymamy, aby móc przyjąć to, co Bóg, jak Go rozumiemy, próbuje nam przekazać. Brak zaufania i strach przed nieznanym trzymały nas w przeszłości i niepokoiły o przyszłość. Dziś nie powinniśmy zapominać o zaufaniu Mocy, która oczyściła nas w Pierwszym Kroku. Powinniśmy ufać tej Mocy, która uwolniła nas od obsesji używania i utrzymała nas w czystości w Drugim Kroku.

Musimy pamiętać, że ta sama Moc jest z nami w naszym Trzecim Kroku. Ta Moc, którą możemy nazwać Bogiem, będzie nadal pomagać i prowadzić nas w naszej Duchowej Podróży. Dziś będziemy praktykować wiarę, odpuszczając to, co nas dziś trapi.

Nauczymy się na naszych przeszłych i obecnych błędach. Zaufamy, że to, co nas trapi „w tej chwili”, będzie naszym największym nauczycielem. Możemy również odpuścić to, co negatywnie wpływa na naszą Odzyskiwanie.