4 Marca

używaliśmy narkotyków, aby maskować nasze uczucia. Narkotyki pomogły nam przetrwać emocje. W miarę jak popadaliśmy w uzależnienie, nie braliśmy już narkotyków; narkotyki nas wykorzystywały. Im więcej braliśmy, tym więcej musieliśmy zażywać, to już nie był wybór, narkotyki były pod kontrolą. Straciliśmy Związek z Rzeczywistością, nasze Duchy zasypiały przy każdym użyciu. Musieliśmy za wszelką cenę skorzystać, pomimo śladów wraku, który tworzyliśmy. Nie dostrzegliśmy krzywdy, jaką wyrządzaliśmy innym, co więcej, nie dostrzegliśmy krzywdy, jaką wyrządzaliśmy sobie. Nasza literatura mówi: „Wyrządziliśmy wielu ludziom wielką krzywdę, ale przede wszystkim skrzywdziliśmy siebie”. Wady naszego charakteru, które były potrzebne do dalszego używania, w rzeczywistości wyrządzały nam krzywdę na głębokim poziomie. Nie byliśmy już ludźmi, do jakich zostaliśmy stworzeni. W miarę postępu choroby zdobywała coraz większe terytorium. To, kim naprawdę byliśmy, zaczęło zanikać. Docierając do progu Anonimowych Narkomanów, spotkaliśmy wyjątkową grupę ludzi, którzy podobnie jak my doświadczyli tych samych okropności uzależnienia. Dzisiaj byli wolni i podzielili się z nami rozwiązaniem o charakterze duchowym. Dzięki ich Wolności zdobyliśmy Nadzieję. Czuliśmy, że jeśli oni mogą to zrobić, my też możemy to zrobić. Po pierwsze, musi nastąpić proces rozbiórki, ze starym i nowym. Nie potrzebowaliśmy już naszych starych umiejętności przetrwania. Odkryliśmy, że są one bezużyteczne w tej Nowej Drodze Życia. Współpracując ze Sponsorem i Siłą Większą od nas samych, korzystamy z Kroków, aby urzeczywistnić tę transformację. Każdy krok powodował przebudzenie naszych duchów. Wychodzimy z beznadziejnego stanu. Razem budujemy nasze nowe osobowości, kierując się duchowymi zasadami NA. W tym momencie: Możemy uzdrawiać od środka, gdy poddamy się wielu możliwościom, zostaniemy uwolnieni.