Refleksja z Szarej Księgi
Nasze osobiste historie mogą się różnić indywidualnym wzorcem, ale ostatecznie wszyscy mamy coś wspólnego.
Gray Book, p. 132 (Chapter Eight, Header, Line 3)
"Identyfikuj się, nie porównuj," wszyscy słyszeliśmy to kiedyś na spotkaniach Anonimowych Narkomanów. Porównywanie naszych historii używania i narkotyków, które używaliśmy, oddziela nas od siebie nawzajem. Nasza literatura mówi nam, że nie interesuje nas, co lub ile używałeś, kim byli twoi dostawcy, ani ile lub jak mało masz. Anonimowi Narkomani interesują się tylko tym, co chcesz zrobić ze swoim problemem i jak możemy pomóc.
To pomaga dotrzeć do sedna problemu, "uzależnienia." To również pomaga nam znaleźć wspólne rozwiązanie, którym jest zdrowienie w Anonimowych Narkomanach. Nasza identyfikacja jako uzależnionych jest na głębszym poziomie niż tylko używanie narkotyków. Uczucia i emocje to sposób, w jaki współczujemy sobie nawzajem.
Nasze uzdrowienie odbywa się na tym głębokim poziomie, a nie na poziomie objawów, którymi było nasze używanie narkotyków. Dzielimy się naszymi historiami z tą myślą. Niesiemy przesłanie nadziei i obietnicę wolności.
Identyfikacja następuje, gdy dzielimy się o beznadziejnym i bezradnym stanie, w jakim się znaleźliśmy w wyniku uzależnienia. Dzielimy się, jak trafiliśmy do Anonimowych Narkomanów. Dzielimy się o wspólnocie, którą znaleźliśmy z ludźmi takimi jak my.
Współczujemy sobie nawzajem, ponieważ tak jak oni, odwiedziliśmy te same koszmary uzależnienia. Dziś nasze wspólne dobro jest na pierwszym miejscu.
Jesteśmy w stanie pomagać sobie nawzajem, ponieważ jesteśmy tacy sami.
Skupimy się na rozwiązaniu, a nie na problemie. Nasza identyfikacja jako uzależnionych zapewnia wspólne rozwiązanie.