14 Lutego

z modlitwami w lisiej norze. Wołaliśmy do Boga, gdy kończyły nam się narkotyki lub gdy łapała nas policja. Niektórzy z nas w ogóle nigdy nie wierzyli w Boga. Kiedy niektórzy z nas przybyli do NA, mieli problemy z zaakceptowaniem Boga jako istoty. Niektórzy z nas odczuwali poczucie winy z powodu tego, co zrobili w trakcie aktywnego uzależnienia. Wzmianka o Bogu przeraziła nas lub zawstydziła, dlatego odrzuciliśmy Boga. Niektórym z nas jako dzieci wepchnięto Boga do gardła, więc na początku byliśmy zamknięci. Pierwszy Krok zapewnia nas, że nie jesteśmy Bogiem. Aby pozostać czystymi i wyzdrowieć, potrzebowalibyśmy Siły Większej niż my sami i nie byliśmy to my. Ta Moc, z której skorzystaliśmy w naszym Drugim Kroku, usunęła naszą obsesję używania. Ta Moc nie musiała być tym Bogiem, o którym mówi religia. Bóg może oznaczać każdą Siłę Miłości Większą od nas samych lub całej Grupy. Możemy także wybrać Zasady Duchowe Anonimowych Narkomanów. Możemy wybrać dowolną Moc, jaką chcemy, pod warunkiem, że będzie to Miłość, Troska, Przebaczanie i siła zewnętrzna. Drugi Krok przypomniał nam, że proces dochodzenia do wiary przywraca nam zdrowie psychiczne. Zatem to działania, które wykonujemy, przywracają nas. Chodzenie na spotkania, pełnienie służby w naszej Grupie Domowej, czytanie i studiowanie literatury oraz przyjmowanie sugestii od naszych Sponsorów. Te działania są Siłą Większą od nas samych i mogą złagodzić naszą obsesję używania i pomóc nam w myśleniu. Aby to zadziałało, musimy być szczerzy w naszej wierze. Dobrze, O-porządku, D-kierunek wydaje się działać na niektórych z nas. Dla innych była to desperacja G-ift O-f. Cokolwiek to jest, musimy to mieć na myśli.