8 Kwietnia

Anonimowi i odłożyliśmy narkotyki, myśleliśmy, że nasze życie będzie teraz nudne. Używanie kojarzyło nam się z zabawą, nasze zaprzeczenia były tak głębokie, że nie mogliśmy dostrzec zniszczeń, jakie spowodowało uzależnienie. Mogliśmy przypomnieć sobie tylko kilka dobrych chwil na początku rozwoju. Zapomnieliśmy, czym jest prawdziwa zabawa i śmiech, nie mówiąc już o Pokoju i Wolności, które nie wchodziły w grę. Teraz, gdy z powodu bólu zmuszeni byliśmy zrezygnować z leków, nie mogliśmy przestać myśleć o tym, co się z nami stanie. Tak, bycie ponurym było naszym udziałem, myśleliśmy. Kiedy nasze Duchy się przebudziły, w wyniku podjęcia Kroków, znów zaczęliśmy się śmiać. Nasz śmiech wydobywał się teraz z naszych brzuchów i zaczęliśmy nie traktować siebie tak poważnie. Nasze szczęście i radość wypływały z wnętrza. W miarę postępów w Pracy Kroku doświadczyliśmy Wolności, najpierw od narkotyków, a potem od nas samych. Dowiedzieliśmy się, że istnieje życie po narkotykach. Musieliśmy zmienić naszą perspektywę, co wkrótce zmieniło nasze postrzeganie. Anonimowi Narkomani bardziej skupiają się na oduczaniu niż uczeniu się. Kiedy nasze Duchy budzą się z każdym Krokiem, odkrywamy, że to, czego zawsze szukaliśmy, było ukryte na widoku. Szczęście dzieje się na zewnątrz, Radość jest w środku, a Wolność łączy ich oboje. Nasz Tekst Podstawowy mówi, że kiedy pozbędziemy się obsesji na własnym punkcie, będziemy w stanie zrozumieć, co to znaczy być szczęśliwym, radosnym i wolnym.