4 Haziran

hayatları öyle ya da böyle uyuşturucu merkezli hale geldi. Her koşuda kişiliklerimizin ve kim olduğumuzun dağıldığı ortaya çıktı. Kasırgalar gibi, insanların hayatlarını parçalarken benmerkezci hale geldik. Kendi sorumluluklarımızı ihmal ederek en çok kendimize zarar veriyorduk. Üyelerimizden biri şöyle dedi: "Bağımlılık davranışımı değiştirdi. Gerçeklik rahatsız edici ve sonunda dayanılmaz hale geldi. Hayatta kalmak için giderek daha fazla uyuşturucuya ihtiyacım vardı. Uyuşturucunun etkisi altındayken, Dürüstlük ve Dürüstlük daha az önemliydi ve çoğu zaman sakıncalıydı. 'Koşu'lar arasında Dürüstlük ve Dürüstlük, daha fazla uyuşturucu almamı ve ihtiyacım olan rahatlamayı engelleyen yüklerdi." Kaybolmuş ve ruhsal açıdan çökmüş durumdayken kendimizi Adsız Narkotik'te bulduk. Burada, bir zamanlar bulunduğumuz yerde bulunan başkalarıyla temasa geçtik. Adsız Narkotik'in bu üyeleri bize koşulsuz Sevgi gösterdi. Artık acı çekmemize gerek olmadığını söylediler. Bize aktif bağımlılığın dehşetinden Özgürlüğü bulduklarını söylediler. Onların sarılmaları, Empatinin sözsüz diliyle birlikte iyileşme sürecimizin başlangıcı oldu. Bu Yeni Yaşam Yolu bizim Yeni Yaşam Tarzımız oldu. Aktif bağımlılıktan kurtulmak bize bir benlik duygusu kazandırdı. Gerçeklikle olan ilişkimiz İyileşmemizin başlangıcıydı. Adsız Narkotik'in Manevi İlkeleri izolasyonumuzun sonuydu. Bu Değerli Hediye bize karşılıksız verildi. Bu Kıymetli Hediyeyi saklamanın tek şartı onu ücretsiz olarak dağıtmaktı. Ruhsal Uyanışımızın sonuçları aracılığıyla başkaları için doğal bir ilgi geliştirdik. Kendimizi Yeterli ve Değerli hissetmeye başladık. En önemlisi başkalarına yardım edebildik.