4 Czerwca

życie, w ten czy inny sposób, skupiło się na narkotykach. Okazało się, że nasza osobowość i to, kim jesteśmy, ulegało rozproszeniu z każdym biegiem. Jak tornada, staliśmy się egocentryczni, gdy przedarliśmy się przez życie ludzi. Najbardziej krzywdziliśmy siebie samych zaniedbując własne obowiązki. Jeden z naszych członków stwierdził, że: „Uzależnienie zmieniło moje zachowanie. Rzeczywistość stała się niewygodna, w końcu nie do zniesienia. Potrzebowałem coraz więcej narkotyków, aby przeżyć. Kiedy byłem pod wpływem narkotyków, Uczciwość i uczciwość były mniej ważne i często niewygodne. Pomiędzy „biegami” Uczciwość i uczciwość były ciężarami, które uniemożliwiały zdobycie większej ilości narkotyków i ulgę, której potrzebowałem”. Zagubieni i załamani duchowo znaleźliśmy się w Anonimowych Narkomanach. Tutaj nawiązaliśmy kontakt z innymi osobami, które znajdowały się w tym samym miejscu, w którym my byliśmy kiedyś. Członkowie Anonimowych Narkomanów okazali nam bezwarunkową Miłość. Powiedzieli nam, że nie musimy już cierpieć. Powiedzieli nam, że odnaleźli Wolność od okropności aktywnego uzależnienia. Ich uściski wraz z pozbawionym słów językiem empatii stały się początkiem naszego procesu uzdrawiania. Ten Nowy Sposób Życia stał się naszym Nowym Sposóbm Życia. Wolność od aktywnego uzależnienia dała nam poczucie siebie. Nasz związek z rzeczywistością był początkiem naszego zdrowienia. Duchowe zasady Anonimowych Narkomanów położyły kres naszej izolacji. Otrzymaliśmy ten Cenny Dar za darmo. Jedynym warunkiem zatrzymania tego Drogocennego Daru było bezpłatne i bezpłatne rozdawanie go. Dzięki rezultatom naszego Duchowego Przebudzenia rozwinęliśmy w sobie naturalną troskę o innych. Zaczęliśmy czuć się odpowiedni i godni. A co najważniejsze, mogliśmy pomóc innym.