23 Marca

oznacza to, że otrzymamy codzienną ulgę od narzuconych nam przez siebie wyroków dożywocia, jeśli będziemy pracować według Kroków i utrzymamy abstynencję. Nasz Tekst Podstawowy mówi, że „Zdrowienie to aktywna zmiana naszych pomysłów i postaw”. Proces ten obejmuje działanie i oduczenie się naszego poprzedniego stylu życia. Ponieważ jesteśmy bezsilni wobec naszego uzależnienia, potrzebujemy Mocy silniejszej niż choroba uzależnienia. Cierpimy na chorobę duchową, więc nasze rozwiązanie musi być również duchowe. W Anonimowych Narkomanach otrzymujemy zestaw narzędzi, które pomagają nam wynegocjować Ścieżkę Wyzdrowienia. Otrzymaliśmy wspólnotę, więc nie będziemy musieli być sami. Otrzymaliśmy projekt Życia, zawierający Kroki i Tradycje jako plan i kierunek. Nasza literatura podaje, że „...żaden uzależniony, który całkowicie poddał się temu programowi, nie zdołał nigdy wyzdrowieć”. Nasz poziom poddania mierzy się naszą gotowością do podjęcia działania, ale gotowość bez działania donikąd nas nie zaprowadzi. Nadzieja bez działania zamienia się w rozpacz i rozpoczyna się proces nawrotu. Jesteśmy odpowiedzialni za naszą naprawę i dalszy rozwój. Rekonwalescencja to ciężka podróż, dlatego musimy iść dalej. Nawet jeśli jedziemy dobrym torem, wciąż możemy zostać przejechani, bo zawsze nadjeżdża inny pociąg. To jest program „My”; nie robimy tego sami, musimy to zrobić tylko na dzisiaj. „Dzisiaj, bezpieczni w Miłości Wspólnoty, możemy w końcu spojrzeć innemu człowiekowi w oczy i być wdzięczni za to, kim jesteśmy”.