Refleksja z Szarej Księgi
Słowo pokorny ma zastosowanie, ponieważ zwracamy się do tej Siły większej od nas samych, aby prosić o najwspanialszy dar programu; wolność życia bez ograniczeń naszych dawnych sposobów.
Gray Book, p. 49 (Step Seven, Lines 7-10)
Kiedykolwiek mówimy lub myślimy pozytywnie o Bogu, jest to forma Modlitwy. Nasze pozytywne działania z użyciem Duchowych Zasad są formą Modlitwy. Kiedy piszemy w naszych codziennych dziennikach lub piszemy nasze Kroki, naszą Publicznością jest Bóg.
Nasza Duchowość jest związana z Bogiem. Anonimowi Narkomani są związani z Bogiem.
Więc nie jest zaskoczeniem, że nasze Zdrowienie powinno być związane z Bogiem. Prawdziwa Anonimowość w działaniu rozwiewa ideę przypisywania sobie zasług za nasze Zdrowienie. Niektórzy członkowie mówią, że Pokora to nie myślenie mniej o sobie, to myślenie o sobie mniej.
Rezultaty stosowania tych Duchowych Narzędzi to Pokora. Stajemy się Pokorni; Pokora nas zdobywa. Pokora jest Duchowym Owocem wszystkich naszych bezinteresownych działań.
Krok Siódmy przypomina nam, aby podejść do Boga Naszego Własnego Zrozumienia z tą postawą i Zasadą. Żądanie od Boga lub mówienie Bogu, co ma robić, nie jest podejściem do Boga z Pokorą. W rzeczywistości, niektórzy członkowie klękają przy tym Kroku. W końcu, ile razy w naszym Życiu klękaliśmy, aby o coś prosić, cóż, to powinien być jeden z tych momentów; przynajmniej w duchowym sensie.
Nasza Wdzięczność jest w ruchu, gdy Praktykujemy Duchowe Zasady Anonimowych Narkomanów w naszym Życiu na co dzień. Można również powiedzieć odwrotnie o oddzielaniu się od Boga i Programu, gdy nie Praktykujemy Duchowych Zasad. Nie jesteśmy doskonali, ale możemy dążyć do Wystarczalności. Prosimy o Pomoc, co jest formą Pokory.
Uczymy się Samoakceptacji poprzez uznanie naszych ograniczeń. W końcu czynimy naszego Boga postacią działającą w naszym Życiu.
Rozpoznamy, kiedy Bóg jest obecny, a kiedy nie w naszych myślach i działaniach. Poprosimy o Pomoc.