11 Maart

van de straat en oordeel niet over anderen. Onze inventaris die we maken, is van onszelf. We zien waar onze schuld ligt, niet waar anderen ons kwaad hebben gedaan. We merken dat het meestal onze schuld is, zelfs als we door anderen gekwetst zijn. Onze verslaving had ons in situaties gebracht waarin we door anderen gekwetst konden worden. Het was onze schuld dat we daar waren, en hoogstwaarschijnlijk waren we daar vanwege verslaving/drugs. Als wij niet het probleem zijn, is er geen oplossing. Het begint en eindigt bij ons, dit is ons herstel en onze reis. Hoewel we niet verantwoordelijk zijn voor onze ziekte, zijn we wel verantwoordelijk. We moeten bereid zijn om het goed te maken waar we ooit tekortgeschoten zijn. De Achtste Stap verlost ons van schuldgevoelens en stelt ons in staat mededogen en vergeving voor anderen te hebben; zoals Wij en onze Hogere Macht dat voor ons hebben gedaan. Onze literatuur vertelt ons dat: "Deze stap een goede test is van onze nieuw gevonden nederigheid..." We moeten nederig blijven om op deze reis verder te gaan. Het zoeken naar mensen die we schade hebben berokkend is een moeilijke taak, en we moeten om hulp vragen aan onze sponsors en aan de God van ons begrip. Ons Grijze Boek vertelt ons: 'We moesten ons intern beter voelen voordat we zelfs maar konden nadenken over wie we hadden geschaad en hoe we hen hadden geschaad, en wat precies de manier was waarop we onszelf zagen.' Onze persoonlijkheden genezen, omdat we de daadwerkelijke schade zien die we onszelf hebben aangedaan. Door onszelf te vergeven, vergeven we ook anderen.