27 Juli

Al lange tijd zochten we naar een uitweg. We probeerden meerdere manieren, dingen en mensen om ons gebruik te stoppen, maar niets werkte.

We ontdekten dat we onze verslaving niet konden beheersen. Verslagen en verslagen zochten we hulp bij Narcotics Anonymous. Hier ontmoetten we mensen die veel op ons leken, wiens leven werd beheerst en geruïneerd door het gebruik van drugs.

Dezezelfde mensen waren nu gelukkig, vreugdevol en vrij, en ze gebruikten geen drugs. Ze hadden een uitweg gevonden, niet alleen gebruikten ze geen drugs meer, maar ze waren gelukkig zonder. De boodschap van hoop en de belofte van vrijheid waren al snel duidelijk nadat we de kamers van Narcotics Anonymous binnenkwamen.

We werden welkom geheten en aangemoedigd om terug te blijven komen, en dat deden we. We vonden wat we altijd zochten, in Narcotics Anonymous, onvoorwaardelijke liefde. Mensen hielden van ons totdat we leerden van onszelf te houden.

Hoe meer we de ervaringen van anderen hoorden, hoe meer we hoorden, "Die woordeloze taal van herkenning, geloof en vertrouwen, die we empathie noemen." Onze identificatie als verslaafden gaat meer over de hopeloze toestand waarin we ons bevonden door onze actieve verslaving, naar de hoopvolle toestand die we vonden met anderen in Narcotics Anonymous. Het is een wij-programma, dus we hebben anderen nodig om het programma te laten werken. Stap één tot en met elf beginnen met het woord wij, omdat we elkaar nodig hebben om herstel te laten werken. Eén verslaafde die een andere helpt, is zonder weerga.

Onze Basis Tekst zegt dat, "Het hart van N.A. klopt wanneer twee verslaafden hun herstel delen." Dus we krijgen en gebruiken een N.A. sponsor om de stappen te doorlopen; naarmate onze geesten ontwaken, delen we deze gave met anderen. Onze dankbaarheid wordt getoond door de manier waarop we leven.