26 April

alsof we onszelf waren, hielden we niet van onszelf, dus we dachten dat niemand anders dat zou doen. Toen we onszelf niet langer konden uitstaan, gebruikten we drugs. De drugs haalden ons uit onszelf en gaven ons een vals gevoel van welzijn. Toen we gebruikten, waren we niet de mensen die we wilden zijn. We waren wat anderen wilden dat we waren. We droegen veel maskers en na een tijdje wisten we niet meer wie we werkelijk waren. We zijn onszelf kwijtgeraakt in het proces. Toen de euforie wegebde en we de lelijke kant van verslaving zagen, hielden we niet van wat we zijn geworden. Naarmate onze verslaving vorderde, werden we minder menselijk; sommigen van ons functioneerden op dierlijk niveau. Sommigen van ons zitten onder dat niveau, terwijl niet aan onze basisbehoeften werd voldaan. Voor sommigen van ons lijken onze billen meer mentaal en spiritueel dan fysiek te zijn. Toen we hopeloos werden, zochten we hulp, direct of indirect. Niets werkte echter, totdat we bij Narcotics Anonymous aankwamen. Hier ontmoetten we mensen zoals wij, maar we verborgen nog steeds de wankele, onzekere persoon die we werkelijk waren. Toen we de stappen met een sponsor zetten, kwamen we erachter wie we niet zijn, voordat we erachter kwamen wie we werkelijk waren en bedoelden te zijn. The Steps nemen ons mee terug op een reis naar de persoon die we waren, voordat we de drugs oppakten. Vandaag leren we van die persoon te houden. We voeden onszelf met de hulp van onze sponsors, de Fellowship en de God van ons eigen begrip. We hebben eindelijk wat zelfacceptatie en ontdekken dat de ware waarde ligt in onszelf zijn.