Gri Kitap Yansīmasī
N.A., insanlık ailesinin bir üyesi olmanın nasıl bir duygu olduğuna dair eski anıları yeniden canlandırdı.
Gray Book, p. 85 (Chapter Five, Lines 19-21)
Yaşam becerilerimizi kullanmak hayvan düzeyine indirildi. Birçoğumuz sadece hayatta kalıyor ve var oluyorduk, yaşamıyorduk. Görünüşe göre tüm amacımız kullanmak ve kullanmaya devam etmenin yollarını ve araçlarını bulmak oldu. Bağımlılık yaşamla çelişkilidir. Bağımlılık Ruhlarımızın giderek daha fazla alanına girdikçe uykuya daldık. İnsan olmanın nasıl bir şey olduğunu unuttuk. Bağımlılıklarımızın kölesi olduk ve dünyalarımız yavaş yavaş küçüldü. Adsız Narkotik, Hayata geri dönüşümüzdü. Bu bizim eve dönüşümüzdü. Burada, Uyanışımızda bize yardımcı olan başkalarıyla tanıştık. Bize söylenen ilk şey, tüm zihin ve ruh halini değiştiren ilaçlardan Tamamen ve Tamamen Uzak Durmak ve bunu sürdürmekti. Önümüzdeki 90 gün boyunca günde bir toplantı yapılmasının iyi bir fikir olacağı öne sürüldü. Bize başkalarıyla bağlantı kurmamız, telefon numaraları almamız, onları aramamız ve dosyalamamamız söylendi. Bu diğer üyelerin yakın teması ve kucaklaşmaları bizi tekrar gelmeye teşvik etti. Adsız Narkotik Kardeşliği kendimizi sevmeyi öğrenene kadar bizi sevdi. Programı Yaşamak sonucunda Ruhsal Uyanışların gerçekleştiğini öğrendik. Adsız Narkotik'in Adımları ve Gelenekleri Ruhlarımıza Hayat Verdi. Bize var olduğunu hiç bilmediğimiz bir Yaşam Tarzı verdi. Bu yeni bulunan Hediye yalnızca her gün yenilenebilir. Bu Değerli Hediyeyi diğer yeni gelenlerle Paylaşarak saklıyoruz.
"Dokunmak, paylaşmak ve sevmek bizim için gerçek iyileşme araçlarıdır."