Gri Kitap Yansīmasī
Yavaş yavaş, ben-merkezli olmak yerine Tanrı-merkezli hale geldikçe, umutsuzluğumuz umuda dönüşür.
Gray Book, p. 147 (Chapter Nine, Lines 4-5)
Bunu tek başımıza yapamayacağımızı kabul edin ve bunu kendi isteğimizle yapmaya çalışmayın. Bu, Anonimliğin, bizim kendimiz veya başkaları için yapamadıklarımızı Tanrı'nın bizim için yapması anlamına gelen anlamının bir parçasıdır. Bu nedenle, İyileşmemizden övgü almayız; Attığımız her Adımda çaba gösteriyoruz. Sonuçları Kendi Anlayışımızın Tanrısına bırakıyoruz. Temel Metnimizin Beşinci Bölümü bize, eğer onu Yaşamlarımıza uyarlarsak Programın çalışmayacağını, Yaşamlarımızı Programa uyarlamayı öğrenmemiz gerektiğini anlatır. Bu da Adsız Narkotik'in hayatımızın merkezinde olması gerektiği anlamına geliyor. Aynı kavram Anlayışımızın Tanrısı için de uygundur. Tanrı Vicdanını kendi vicdanımızın önüne koymak, bizi ve başkalarını kendimizden korur. Eyleme geçmezsek umut umutsuzluğa dönüşebilir. Manevi İlkelerin günlük uygulaması ve bunu Tanrı'nın İradesine devretmek, sonunda hayatı, insanları ve kendimizi daha Sakin ve kabul edilebilir hale getirir. Bizi ben merkezli korkudan kurtarır çünkü bize Umut verir. Umut ve İnanç Yeni Yaşam Tarzımızın bir parçası haline gelir. Sonunda her şey iyi olacak.
Tanrı'yı Hayatımıza sokmayacağız; Hayatımızı Allah'a havale edeceğiz.