24 Ocak

dünyamız gittikçe küçülüyor gibiydi. Zaman geçtikçe ve hastalığımız ilerledikçe, kullanmak için yaşadık ve yaşadık. Bazılarımız işini kaybetti; bazılarımız Ailelerimizden ve Dostlarımızdan ayrıldık. Sonlara doğru uyuşturucu almak ve kullanmak için çok zaman harcadık. Uyuşturucumuz bittiğinde, daha fazlasını elde etmenin yollarını ve yollarını bulmak için zaman harcadık. Bağımlılık hastalığının kesin doğalarından biri izolasyondur. Hastalık bizi Sevdiklerimizden ve yapmayı sevdiğimiz şeylerden ayırdı. Bazılarımız artık hobilerden veya boş zaman aktivitelerinden keyif almıyordu. Eğlenmeyi unuttuk. Kullanmak önceliğimiz haline geldi ve devam etmekten başka seçeneğimiz yoktu. Bağımlılığımız konusunda güçsüzdük ve hayatlarımız yönetilemez hale geldi. Birçoğumuz evsiz kaldık ve kendimizi sokaklarda yozlaşmış bir şekilde yaşarken bulduk. Bağımlılığımızın sonuçlarının en acı kısmı ruhlarımızın hissettiği izolasyondu ve sonunda kendimizi kaybettik. Çaresizlik içinde, Adsız Narkotik'te bizim gibi insanları bulduk. Sonunda özel bir şeyin parçası olduğumuzu hissettik; artık kendimizi yalnız hissetmiyorduk. Bu, izolasyonumuzun sonunun başlangıcıydı. Adsız Narkotik'in yardımıyla dünyamız büyümeye başladı. Bazılarımız istihdam edilebilir hale geldi ve bazılarımız Ailelerimizi geri kazandık. Yeni arkadaşlar edinmeye, kendimizin ve başkalarının Yaşamlarına katılmaya başladık. Bu Ruhsal Yolculuğa devam etmek için Adsız Narkotik İlkelerini Yaşamalıyız. Bu Hediyeyi aynı zamanda onu arayan acı çeken bağımlılarla da paylaşmalıyız. Adsız Narkotik, Asla Yalnız Değil anlamına gelebilir.