24 Januari

onze wereld leek steeds kleiner te worden. Naarmate de tijd verstreek en onze ziekte voortschreed, leefden we en leefden we om te gebruiken. Sommigen van ons zijn onze baan kwijtgeraakt; sommigen van ons waren gescheiden van onze families en vrienden. Tegen het einde besteedden we veel tijd aan het verkrijgen en gebruiken van drugs. Toen we geen medicijnen meer hadden, besteedden we tijd aan het zoeken naar manieren en middelen om meer te krijgen. Eén van de precieze kenmerken van de verslavingsziekte is isolatie. De ziekte scheidde ons van onze dierbaren en de dingen die we graag deden. Sommigen van ons genoten niet langer van hobby’s of vrijetijdsactiviteiten. We zijn vergeten hoe we plezier moeten maken. Gebruiken werd onze prioriteit en we hadden geen andere keuze dan door te gaan. We stonden machteloos tegenover onze verslaving en ons leven werd onbeheersbaar. Velen van ons werden dakloos en bevonden zich op straat en leefden in verval. Het pijnlijkste deel van de gevolgen van onze verslaving was het isolement dat onze geest voelde, en uiteindelijk verloren we onszelf. Uit wanhoop vonden we mensen zoals wij in Narcotics Anonymous. We voelden ons eindelijk onderdeel van iets bijzonders; we voelden ons niet langer alleen. Dit was het begin van het einde van ons isolement. Met de hulp van Narcotics Anonymous begon onze wereld groter te worden. Sommigen van ons werden inzetbaar, en sommigen van ons kregen onze gezinnen terug. We begonnen nieuwe vrienden te maken en namen deel aan het leven van ons en dat van anderen. Om deze spirituele reis voort te zetten, moeten we de principes van Narcotics Anonymous naleven. We moeten dit geschenk ook delen met de lijdende verslaafden die er naar op zoek zijn. Narcotics Anonymous kan 'Nooit alleen' betekenen.