26 Şubat

Kendimizi affetmeliyiz çünkü Tanrı'dan daha büyük değiliz. Sekizinci Adım bu Süreci sağlar, Dördüncü Adım listemize bakmak bir başlangıçtır. Bu noktada listemiz genellikle ikiye katlanır çünkü kişisel bir envanter yaptıktan sonra yanlışlarımızın ve kalıplarımızın tam doğasını gördük. Artık kurban değildik, Sekizinci Adımımız kendimizi başkaları tarafından zarar görecek bir konuma getirdiğimizi ortaya koyuyor. Kendimizi savunarak başkalarına zarar verdik; orada olduğumuz için hâlâ hatalıydık. Aktif bağımlılık içinde yaşadığımız yaşam tarzları bizi derinden etkiledi, kişiliğimizi çarpıttık. Başkalarına ne kadar zarar verirsek verelim, en derinden kendimize zarar veririz. Suçluluk ve pişmanlık kendinden nefret etmemize neden oldu, bu yüzden hissetmemek için daha fazla uyuşturucu kullandık. Sekizinci Basamak bir çıkış yolu sağlar ama eski yöntemlerimizi değiştirmeliyiz. Dördüncü, Beş ve Altıncı Adımlar bizi kendimize bakmaya zorladı, sonuçlar ise Kendini Kabullenmeyi kazanmamız oldu. Daha önce seçeneğimiz yoktu, şimdi bir seçeneğimiz var. Önceki Adımların bir sonucu olarak Ruhlarımız uyandı, bir sonraki Adımı müzakere etmek için bize araçlar verildi. Yedinci Adımda Kalplerimiz İyileşmeye başladı ve Yüksek Gücümüzden Ruhsal araçlarla birlikte Cesaret aldık. Tanrı bizi affetmişti, bu yüzden bizim de kendimizi ve başkalarını affetmemiz gerekiyordu. Bu, eskiden yaşadığımız yaşam tarzından dev bir adımdı. Sonuç olarak Şefkat'i geliştirdik; Sonunda üzerimize düşeni görebildik ve düzeltmeye çalıştık. Listeyi yaptık ve istekli olduk. Şimdi aslında zarar verdiğimiz insanları aramaya istekli olmaya hazırlanıyoruz. Bu, eskiden yaşadığımız yaşam tarzına göre çok büyük bir adım ve bunu tek başımıza yapamayız. Sponsorumuzun Rehberliğine ve Desteğine ve Tanrı'nın Gücüne ve Ruhuna ihtiyacımız var.