24 Nisan

uyuşturucu. N.A.'ya umutsuz ve çaresiz bir şekilde ve mahvolmuş bir hayatın eşiğine varıyoruz. Çoğu kişi için N.A. bloktaki son evdi; Bu denediğimiz son şeydi ama işe yarayan tek şey buydu. Diğer üyeler bize Uzak durmamızı söyledi ve Mucize gerçekleşecekti. Bekledik, bekledik ama olan tek şey kendimizi daha kötü hissetmemizdi. Uyuşturucu kullanmadan ve bize ilaç verecek hiçbir şey olmadan yaşıyorduk, bu yüzden her şeyi hissettik. Bağımlılık hayatımızın her alanını etkilediği için Manevi Prensiplere Göre Yaşamamız gerekiyordu. İradenin yönlendirdiği bir Yaşamın tek Çözümü, Manevi İlkelerin Yönlendirdiği Bir Yaşamdı. Tek Çözümümüz Adımlar ve Geleneklerde kilitliydi. Önce Basamaklarda çalışırız, sonra Adımlar bizi çalıştırır, sonra da onları Yaşarız. Bu İlkelerin işe yaraması ancak Anlama ve Uygulama yoluyla mümkündür. İlkelerin uygulanması, Adımların nasıl çalıştığını gösterir. Edebiyatımızı incelemek iyidir ama atalarımızdan birinin dediği gibi, "Bilgi Teslimiyetin yerini tutmaz." Teslim olmak Eylem gerektirir; eylemlerimizi ve irademizi Yüksek Gücümüzün İradesine göre hizalamamızı gerektirir. Adımlar İyileşmeyi mümkün kılar, ancak önce Anlayışımızın Tanrısı ile kendimiz arasında duran tüm engelleri ortadan kaldırmalıyız. İlk Üç Adımda Tanrı ile doğru yola ulaşırız. Sonraki Üç Adımda kendimizle doğru yola çıkıyoruz. Sonraki Üç Adımda başkalarıyla iyi anlaşırız ve son Üç Adımda ise dünyanın tamamıyla iyi anlaşırız. Bu Süreç bir gecede olmaz, zamanla olur ve bunu tek başımıza yapmıyoruz. Tanrımız, Kuzey Amerika Sponsorlarımız ve Adsız Narkotik Kardeşliğimiz var.