4 Września

Nasz Podstawowy Tekst przypomina nam, że zadośćuczyniamy tym, których skrzywdziliśmy, ponieważ musimy. Krok Dziewiąty wiąże się z wieloma ostrzeżeniami. Wydaje się, że czas jest kluczowy w naszych zadośćuczynieniach. Ile razy w naszym aktywnym uzależnieniu mówiliśmy, że przepraszamy, tylko po to, by powtórzyć nasze krzywdy.

Rodziny i przyjaciele stracili zaufanie do naszych słów. Dlatego nasza literatura mówi, że jeśli chodzi o rodzinę, czysty czas mówi sam za siebie. Pokaż mi, nie mów mi, to fraza, którą często słyszeliśmy. Główną częścią procesu zadośćuczynienia jest to, że się zmieniliśmy.

Nie tworzymy już chaosu w naszym i życiu innych. Dla wielu z nas w Anonimowych Narkomanach może to być trudny krok. Uczymy się podejść do tego kroku bez oczekiwań.

Krok Dziewiąty ostrzega nas przed zadośćuczynieniem, gdy ludzie są jeszcze na nas źli. Używamy Boga naszego własnego rozumienia i sponsora do uzyskania wskazówek. Nasze serca zaczynają się zdrowić w tym kroku, a proces przebaczenia jest w pełnym rozkwicie. Jako zmienieni ludzie jesteśmy w stanie przebaczyć ludziom, którzy nam nie przebaczają.

Jesteśmy zmienionymi ludźmi i naszą odpowiedzialnością jest posprzątać naszą stronę ulicy. Naprawiamy to, co zniszczyliśmy, i dajemy innym możliwość pozbycia się ich gniewu. Nie jesteśmy odpowiedzialni za ich reakcję ani uczucia; zrobiliśmy swoją część.

Nie zapominajmy, że jest to proces na całe życie. Dzięki Krokowi Dziewiątemu zyskujemy kolejną wielką wolność od łańcuchów uzależnienia.