16 Października

Kiedy po raz pierwszy przybyliśmy do Anonimowych Narkomanów, większość z nas była złamana. Wielu z nas cierpiało i straciło prawie wszystko, co było nam bliskie i drogie; przede wszystkim straciliśmy siebie. Byliśmy na końcu naszej drogi. Wszystko, co próbowaliśmy, nie przyniosło żadnej ulgi ani odpowiedzi na nasze problemy. Nasz ból i odstawienie od narkotyków były nieuniknione.

Ból życia bez narkotyków i stylu życia zmusza nas do szukania Siły Większej od Nas Samych. Po całkowitej i całkowitej abstynencji ta Siła łagodzi naszą obsesję na punkcie używania. Ta Siła przywraca nam nadzieję i daje wolność od aktywnego używania. Identyfikujemy tę Siłę w Trzecim Kroku. Budujemy zaufanie do Boga naszego własnego rozumienia w wyniku dowodów w naszym i innych życiu.

Ta relacja nabiera bardziej osobistego znaczenia, gdy przechodzimy przez Kroki. W Jedenastym Kroku widzimy, że większość naszych modlitw jest wysłuchana. Do tego czasu w naszym zdrowieniu nasze modlitwy stają się naprawdę proste. Modlimy się o nasze podstawowe potrzeby.

Czasami modlimy się o nasze pragnienia; rzeczy, które myślimy, że potrzebujemy. Wkrótce odkrywamy, że to nie jest wola Boga dla nas. To, co otrzymaliśmy, przyniosło nam więcej bólu, a czasem szaleństwa w naszym życiu. Nasi sponsorzy mówili nam, abyśmy uważali, o co się modlimy, ponieważ możemy to dostać. Wtedy możemy musieć modlić się o jego usunięcie. Nauczyliśmy się być odpowiedzialni w naszych modlitwach.