15 Października

Najpierw używaliśmy narkotyków, potem narkotyki używały nas. Nasze używanie zaczęło się jako normalne wydarzenie i było rekreacyjne. Wkrótce staliśmy się pochłonięci używaniem narkotyków, nawet gdy ich nie używaliśmy.

Postęp czasami był szybki, czasami powolny, na końcu narkotyki używały nas. Ta wcześniejsza euforia, którą dawały nam narkotyki, już nie przychodziła. Uczucia pustki i rozpaczy powracały, gdy tylko odstawialiśmy narkotyki.

Pod koniec naszego używania narkotyków używaliśmy ich, aby uniknąć choroby. Nie zamierzaliśmy stać się uzależnionymi. Po pewnym czasie odkryliśmy, że nie możemy żyć z narkotykami ani bez nich.

Używaliśmy narkotyków, aby przetrwać, i to był jedyny sposób, jaki znaliśmy na życie. Nasze życie stało się nie do opanowania i większość z nas szukała pomocy w religii, medycynie, instytucjach i u lekarzy; niektórzy z nas trafili do więzień lub instytucji; wszystkie te metody zawiodły nas. Ostatnim domem na ulicy było Anonimowi Narkomani. Znaleźliśmy nasze rozwiązanie w Anonimowych Narkomanach. Odkryliśmy, że cierpimy na duchową chorobę.

Lekarze i nowoczesna medycyna wydają się tylko jeszcze bardziej umożliwiać naszą chorobę. Wkrótce uczymy się, że duchowy problem wymaga duchowego rozwiązania, a nie chemicznego. Dziś bycie czystym i spokojnym jest dla nas nienormalnym stanem.

To najlepsze życie, jakie kiedykolwiek znaliśmy.

Każdego dnia więcej zostanie ujawnione.