1 Października

Większość z nas słyszała frazę „bez bólu nie ma zysku”. Ból w aktywnym uzależnieniu nie wydawał się mieć sensu, jeśli chodzi o „zysk”. Większość razy wydawał się bezsensowny i samookaleczający. Najczęściej wynikiem tego bólu były negatywne okoliczności i konsekwencje.

Przybywając do Anonimowych Narkomanów, większość z nas nie zdawała sobie sprawy, że najgorszy dzień naszego życia okaże się pozytywnym kamieniem milowym, który faktycznie nam pomoże. Ból popchnął większość z nas do naszej początkowej kapitulacji. Przypominamy sobie truciznę z horrorów naszego uzależnienia.

Ból motywował nas do zmiany; pomógł nam również współczuć innym. Drugi Krok mówi, że ten ból zmusza nas do poszukiwania Siły Większej od nas samych.

Pracując nad Czwartym Krokiem, używamy tego bólu do pisania, a pisząc, uzdrawiamy się. Na początku naszej podróży wielu z nas używało bólu jako motywatora do zmiany.

Pracując nad żywym Programem, zaczynamy się uzdrawiać. Z każdym duchowym przebudzeniem jesteśmy oświeceni, a zasady wolności i radości zastępują nasze motywy. W trakcie zdrowienia przechodzimy przez ból i nie polegamy już na nim jako motywatorze zmiany.

Nasze Kroki i Tradycje są duchowymi zasadami, według których żyjemy. Kiedykolwiek działamy wbrew duchowym zasadom, zaczynamy odczuwać ból, który wywołuje nasza własna wola. Życie duchowe czasami koliduje z naszym ludzkim stanem, nie wspominając o naszym uzależnieniu.

Zmiana i ból mogą być nieuniknione, ale cierpienie jest opcjonalne. Dziś witamy zmianę i akceptujemy bóle wzrostu, które czasami jej towarzyszą. Cokolwiek nas w danym momencie niepokoi, staje się naszym największym nauczycielem.