Refleksja z Szarej Księgi
Byliśmy uwięzieni przez naszą potrzebę więzi i gotówki. W tym czasie nasze całe istnienie, umysł, ciało, dusza były zdominowane przez narkotyk.
Gray Book, p. 37 (Step Three, Lines 12-16)
Nasza literatura mówi nam, że chorobę uzależnienia tworzą dwie rzeczy: obsesja i przymus. Większość z nas nie może zaprzeczyć, że to opisuje, jak używaliśmy narkotyków. W rzeczywistości prawdopodobnie opisuje to, jak jako używający uzależnieni żyliśmy większość naszego życia, nawet przed rozpoczęciem używania narkotyków. Używanie narkotyków wzmocniło nasze uzależnienie, po pewnym czasie dla większości z nas było to wszystko, o czym mogliśmy myśleć.
Narkotyki i uzależnienie stały się centrum naszego życia. Używaliśmy, by żyć i żyliśmy, by używać. Większość z nas stawiała używanie przed dobrem naszych rodzin, przyjaciół i nas samych.
Narkotyki były na pierwszym miejscu, potem wszystko inne, jeśli w ogóle. W tym momencie większość z nas musiała używać, nie mieliśmy wyboru. Byliśmy uwięzieni w uścisku naszego uzależnienia i nie widzieliśmy wyjścia.
Nie mogliśmy przestać sami, potrzebowaliśmy czegoś, co nas zatrzymało. Nazywamy to naszym dnem.
Przybycie do Anonimowych Narkomanów i poddanie się ich duchowym zasadom otworzyło rozwiązanie naszego problemu. Pierwszy Krok leczył nasz przymus, a Drugi Krok leczył naszą obsesję. Uświadamiamy sobie, że nie możemy sami przejść przez Program.
Potrzebujemy pomocy Boga naszego własnego rozumienia i wspólnoty Anonimowych Narkomanów. W Anonimowych Narkomanach leczymy więcej niż tylko objawy naszej choroby. Praca i życie według Programu prowadzi do całkowitego duchowego przebudzenia.
Będziemy praktykować duchowe zasady w każdej dziedzinie naszego życia, ponieważ uzależnienie wpływa na każdą dziedzinę naszego życia.