3 Stycznia

osiągnęliśmy Świadomość, że nie jesteśmy sami. Doświadczyliśmy i poczuliśmy Moc, która jako pierwsza nas oczyściła, nadal jest z nami. Podczas naszej podróży doświadczyliśmy cudów, których nie potrafiliśmy wyjaśnić. Doświadczyliśmy Siły i Odwagi, aby przejść przez Życie na Warunkach Życia, nie podnosząc i nie powodując spustoszenia w naszym Życiu. W Anonimowych Narkomanach widzimy dowody działania tej samej Mocy w życiu innych. Widzimy, jak nowicjusze pozostają czyści, a ich nadzieja powraca, gdy ich życie ulega przemianie. Doświadczamy także okresów spokoju ducha i pogody ducha, których nigdy wcześniej nie znaliśmy. Nasza Szara Księga mówi, że: „Zaczynamy odnajdywać spokój nieporównywalny z hajem wywołanym narkotykami”. Poprawiamy naszą relację z Bogiem naszego zrozumienia i polegamy na Bogu zarówno w dobrych, jak i trudnych chwilach. Nasz siódmy krok przypomina nam, że pokora to dobry stan, w jakim może znajdować się osoba uzależniona. Poleganie na Bogu utwierdza nas w przekonaniu, że nie jesteśmy sami. Anonimowość oznacza, że ​​nie możemy tego zrobić sami, z własnej woli. Poleganie zastępuje uległość, gdy kontynuujemy ten Stały Świadomy Kontakt. Nie pracujemy już tylko nad Krokami, aby zachować Czystość, nawet jeśli jest to konieczne. Postępujemy zgodnie z krokami, aby doświadczyć duchowego przebudzenia, które umożliwiają Zasady Duchowe. Nasza świadomość pomaga nam nie zapominać, że w środku burzy nasza Siła Wyższa czeka i jest gotowa nam pomóc, jeśli wyciągniemy rękę.