26 Stycznia

nas. Nasze duchowe przebudzenia pokazują, że nasza choroba występowała na długo przed tym, zanim faktycznie zażyliśmy narkotyki. Krok czwarty ujawnił, że cierpieliśmy na duchową chorobę, która doprowadziła do duchowego rozkładu. Przez pewien czas dla wielu z nas rozwiązaniem były narkotyki; uratowali nas przed nami samymi. Narkotyki pomogły nam przetrwać nasze uczucia i emocje. Używaliśmy narkotyków, aby wypełnić pustkę w naszym życiu. Po pewnym czasie leki przestają działać. Narkotyki tylko sprawiły, że nasza pustka była większa, a życie bardziej bolesne. Narkotyki zaczęły nas wykorzystywać. Zażywanie narkotyków stało się naszym sposobem na życie. Cierpieliśmy emocjonalnie, duchowo, psychicznie, fizycznie i nasze życie stało się nie do opanowania. Wielu z nas trafiło do więzień, instytucji, w poniżeniu, a niektórzy z nas zginęli. Po wypróbowaniu wszystkiego bez powodzenia natknęliśmy się na Anonimowych Narkomanów. Dla większości z nas był to ostatni dom w bloku. Spotkaliśmy tu ludzi, którzy tak jak my doświadczyli okropności uzależnienia. Te same osoby znalazły rozwiązanie i podzieliły się nim z nami. Pierwszą rzeczą, którą musieliśmy zrobić, było zaprzestanie używania narkotyków, w jakiejkolwiek formie. Nasz drugi krok mówi nam, że ból życia bez narkotyków lub czegokolwiek innego, co je zastępuje (w tym innych narkotyków) zmusza nas do poszukiwania Mocy Większej niż My sami, która złagodzi naszą obsesję na punkcie używania. Znaleźliśmy rozwiązanie, które umykało nam przez całe życie. Znaleźliśmy duchowe rozwiązanie duchowego problemu zwanego uzależnieniem. W Anonimowych Narkomanach nasze Duchy się budzą i poznajemy Życie, o którym nigdy nie wiedzieliśmy, że jest możliwe. Wyzdrowienie w NA pozostawia chorego w lepszym stanie niż przed zachorowaniem. Witamy ponownie w krainie żywych. Dzielimy się tym Orędziem Nadziei, Obietnicą Wolności z innymi, aby zachować ten Cenny Dar.