5 Kwietnia

większość z nas została przywitana uściskiem, powitano nas i powiedziano nam, abyśmy „wracali dalej”. Minęło dużo czasu, odkąd ktoś nam mówił, żebyśmy w jakiekolwiek miejsce wracali, zwłaszcza pod koniec używania. Kiedy usłyszeliśmy, jak członkowie dzielą się swoimi historiami, nie mogliśmy oprzeć się wrażeniu, że nie jesteśmy sami. Właściwie opowiadali nasze historie. Nasze Serca zaczęły odczuwać Zasadę Empatii, ten bezsłowny język Identyfikacji. Wracaliśmy i zaczęliśmy czuć się jak w domu. Członkowie naprawdę się o nas martwili; poczuliśmy Miłość, jakiej nie czuliśmy od dawna, a w przypadku niektórych z nas w ogóle nie czuliśmy. W tamtym czasie nie wiedzieliśmy, że czuliśmy Bożą Obecność manifestującą się poprzez każdego członka. Przyjęliśmy sugestie i postępowaliśmy zgodnie ze wskazówkami; otrzymaliśmy Zaangażowanie, dołączyliśmy do Grupy Domowej i zdobyliśmy Sponsora; byliśmy na dobrej drodze. Wkrótce dowiedzieliśmy się, że był to program WE i że potrzebowaliśmy siebie nawzajem w tej Podróży. Kiedy pracowaliśmy i żyliśmy według Kroków z naszymi Sponsorami, zaczęliśmy rozwijać Relację z Bogiem naszego zrozumienia. Zaczęliśmy martwić się o innych. Witaliśmy przybyszów przy drzwiach i traktowaliśmy ich dokładnie w taki sam sposób, w jaki zostaliśmy potraktowani, kiedy weszliśmy po raz pierwszy. Zaczynaliśmy dostrzegać Moc MY Programu. Co ważniejsze, znaliśmy Źródło tej Mocy. Wiemy już, że Bóg działa przez ludzi. Staliśmy się naczyniami, w których ta Moc może się objawić, aby Pomagać innym.