3 Kwietnia

urodzeni z, używanie narkotyków od czasu do czasu zmuszało nasze Duchy do pójścia spać. To, czego potrzebowaliśmy, to Przebudzenie Ducha. Nasz Krok Dwunasty w Anonimowych Narkomanach stwierdza, że ​​to Przebudzenie następuje w wyniku „tych” Kroków. Pierwszą rzeczą, którą musieliśmy zrobić, było zaprzestanie wprowadzania narkotyków do naszych ciał i umysłów. Ból życia bez narkotyków zmusza nas do poszukiwania Siły Większej od nas samych, która może złagodzić naszą obsesję na punkcie używania. Było to pierwsze wprowadzenie duchowości do naszej choroby. Był to pierwszy wstrząs dany naszym śpiącym Duchom. To był początek naszego duchowego przebudzenia. Proces ten rozpoczyna się od pierwszego kroku; na to doświadczenie nie musimy czekać do Kroku Dwunastego. Budzimy się. trochę więcej za każdym razem, gdy podejmujemy i przeżywamy kolejny krok. Dla każdego z nas może to być coś innego. Dla niektórych wolność od aktywnego uzależnienia jest przebudzeniem samym w sobie. Dla niektórych nasze Przebudzenie rozpoczęło się, gdy zniknęła obsesja na punkcie narkotyków. Niektórzy z nas mieli duchowe doświadczenie, kiedy po raz pierwszy skorzystali z Mocy Większej niż My sami. Niektórzy z nas zaczęli zauważać koniec izolacji i poczuli, że to także jest Przebudzenie. Zaczęliśmy odzyskiwać Zaufanie od osób, które znaliśmy, w tym od naszych rodzin i pracodawców. Bez względu na formę tego Przebudzenia, wspólnym tematem jest to, że „Życie nabiera nowego znaczenia, nowej radości oraz jakości bycia i poczucia wartości. Stajemy się duchowo odświeżeni i cieszymy się, że żyjemy”. Duchowe przebudzenie może mieć charakter postępujący, ale musimy posuwać się naprzód. Nie będąc aktywnym członkiem NA, nasze Duchy mogą wrócić do snu. Musimy praktykować „te” zasady poprzez Tradycję we wszystkich naszych poczynaniach.