27 Mei

tumultueus. Zoals de traagheid die we voelden toen we voor het eerst stopten met het gebruik van drugs. Het lijkt alsof alles ons inhaalt. Op deze momenten in ons Herstel lijkt onze wereld uiteen te vallen. We kunnen de hoop niet opgeven, onze beslissing over de derde stap was gebaseerd op vertrouwen. Het vertrouwen dat dezelfde Hogere Macht die onze obsessie om te gebruiken heeft weggenomen, nog steeds bij ons is. Narcotics Anonymous is het oog van de storm. Kalm blijven is vertrouwen in actie. In ons herstel is dit onze grootste bron van kracht. De moed komt nadat we door angst heen zijn gegaan, of ondanks de angst. Ons geloof groeit naarmate we de spirituele principes van Narcotics Anonymous in praktijk brengen. Het bewijs dat alles goed zal komen, herstelt onze hoop. Wij doen het voetenwerk en laten de resultaten over aan de God van ons eigen begrip. We vertrouwen op deze kracht om ons niet alleen door moeilijke tijden, maar ook door soepele tijden te leiden. De Tiende Stap in ons Grijze Boek zegt: "De grens tussen waar God ons wel of niet helpt, is absoluut irrelevant." Dit betekent dat we loslaten en God onvoorwaardelijk laten, dit is ware overgave. Wij als verslaafden zijn gewend aan onmiddellijke resultaten, net zoals toen we gebruikten. Na verloop van tijd wordt niet van de ene op de andere dag onze nieuwe mantra. Vertrouwen en geduld zijn spirituele principes die ook kunnen dienen als anekdote voor het ziektedenken. De pauze tussen handelen of reageren is een actie van geloof. Soms, als we niet weten wat we moeten doen, is niets doen het beste. We bidden en we blijven het volgende juiste doen. Wij wachten niet op het antwoord. Wij helpen anderen om uit onszelf te komen. Gods wil begint aan het einde van de onze.