16 Mei

ons werd verteld dat het enige dat we moesten veranderen, alles was. Deze uitspraak maakte de meesten van ons bang, we hadden tenslotte ons hele leven rond verslaving opgebouwd. Onze wil ging gepaard met onze karaktergebreken. Onze gebreken waren de instrumenten van de ziekte, ze waren onze overlevingsvaardigheden. Het eerste defect dat verdween, was ons drugsgebruik. Herstel was niet mogelijk tenzij we eerst Clean kregen. Totale en volledige onthouding was ons vreemd, en we dachten niet dat het mogelijk was. Onze tweede stap was de oplossing voor de leegte die stap één achterliet. Toen onze obsessie werd opgeheven, kregen we de hoop dat alles mogelijk was. Deze gebreken waren echter een deel van ons, en we vroegen ons af wat er van ons zou worden als we ze los zouden laten. Deze aarzeling hield ons ziek, we waren nog steeds aan het acteren. Velen rookten nog steeds sigaretten, wat ons uiteindelijk pijn deed. Sommigen van ons waren seksueel actief, waardoor we onszelf en anderen ervan weerhielden te herstellen. Sommigen van ons waren nog steeds aan het stelen en waren oneerlijk in onze interacties met anderen. We moesten deze delen van onszelf tot op de grond bereiken voordat we bereid waren om hulp te vragen. We bidden tot onze Hogere Macht, die ons heeft geholpen Clean te worden, om ons te helpen met deze andere dingen. Naarmate we vooruitgang boeken in de Stappen, zien we dat elke Stap een diepere overgave vereist. Vrijheid is ons ultieme doel, vrijheid van drugs, vrijheid om onze eigen hogere macht te kiezen. Vrijheid van zichzelf, anderen en de wereld als geheel. Als we de puinhopen opruimen die de God van ons begrip in de weg staat, kan die kracht in ons leven werken. Terwijl we bidden en om kracht vragen om Gods wil voor ons uit te voeren, zien we dat Gods wil is wat we altijd al voor onszelf wilden hebben. Wie zou niet willen dat gezondheid, de middelen om in hun levensonderhoud te voorzien, of een gezin of partner ons leven deelt.