29 Maart

ons ja had nee moeten zijn en ons nee had ja moeten zijn. Onze wil voor ons is gewoonlijk precies het tegenovergestelde van Gods wil voor ons. We zijn bang dat als we onze wil en ons leven overgeven aan de zorg van een God die wij begrijpen, we iets zullen missen. Sommigen van ons willen sommige gedragingen en gebreken niet opgeven; zoals roken, begeren, stelen en misbruik maken van onze seksuele krachten. Terwijl we het Programma naleven, beginnen we te veranderen, we beginnen voor onszelf te zorgen. We willen ons laten leiden door spirituele principes; wij willen gezond zijn. We willen een baan hebben, rekeningen betalen, verantwoordelijk zijn, en we willen ons leven niet alleen doorbrengen zonder partner. Sommigen van ons willen een gezin stichten. Terwijl we groeien in dit programma, beseffen we al snel dat God juist de dingen die we voor onszelf willen, ook voor ons wil. Tenslotte zien we dat Gods Wil voor ons onze wil voor onszelf wordt. Deze groei vindt plaats als we ervoor werken, er zit pijn en opoffering in onze overgave. Het geschenk van het leven volgens spirituele principes is zo lonend dat het niet kan worden gemeten; we krijgen een glimp van een leven dat vrij is van enkele van deze gebreken. Dit geeft ons hoop en we leren los te laten en God los te laten. We worden een visie van hoop voor anderen.