15 Juni

proces. Karakterdefecten waren de instrumenten voor de ziekte. Net als medicijnen waren ze lange tijd onze oplossing. Tegen het einde van onze billen keerden ze zich tegen ons. De drugs en gebreken die hand in hand gingen met onze actieve verslaving, waren niet langer nodig in deze Nieuwe Manier van Leven. We moesten afscheid nemen van die oude overlevingsvaardigheden. Omdat dat het enige was waar we mee vertrouwd waren, was het moeilijk en pijnlijk om los te laten. Maar zoals ons Grijze Boek stelt: "Het loslaten van karaktergebreken moet met liefde gebeuren. Angst en haat kunnen ons geen nieuw leven geven. We moeten oude gebreken met geduld en begrip benaderen, want ze hebben ons in het verleden goed gediend." We moeten oppassen dat we onszelf in dit proces niet zo serieus nemen. Het spirituele principe van bereidheid bereidt ons hier voor. We moeten de God van ons eigen inzicht deze gebreken laten wegnemen of ze op zijn minst minimaliseren. God verwijdert alleen wat wij werkelijk willen dat Hij verwijdert. Daarom moet het loslaten van deze gebreken met onze toestemming gebeuren. Wij bepalen welke pijn ons en anderen de meeste pijn bezorgen. Dat zijn degenen waarvan we er volledig klaar voor moeten zijn om ze te laten verwijderen. We kunnen beginnen met ons egoïsme. Onze Basistekst vertelt ons dat dit gebrek voor ons ondraaglijk moet zijn. Er wordt verder gezegd dat het een destructieve keten wordt die ons aan onze slechte gewoonten bindt. Terwijl we deze spirituele principes in praktijk brengen, beginnen we het oude door het nieuwe te vervangen. Deze oude hulpmiddelen werken niet in deze Nieuwe Manier van Leven. We beginnen een glimp te zien van de mensen die we zouden kunnen worden, zonder enkele van deze gebreken. Onze angst voor het onbekende wordt verminderd, zo niet verdwenen. Ons geloof neemt toe naarmate we deze spirituele principes meer in praktijk brengen.