13 Januari

heeft ons gebruikt. We zeiden tegen onszelf dat we konden stoppen als we dat wilden, maar dat verlangen kwam nooit. Tegen het einde van ons drugsgebruik wilden we gewoon geen pijn meer doen. We zeiden tegen onszelf dat als de gevolgen er niet waren, we er nog steeds gebruik van zouden maken. We zagen niet in dat we geen verslaafden waren omdat we drugs gebruikten, maar dat we drugs gebruikten omdat we verslaafden zijn. We stonden feitelijk machteloos tegenover onze verslaving; het manifesteerde zich gewoon in ons drugsgebruik. Binnen waren we net zo onbeheersbaar als buiten. In feite voelden we die innerlijke onbeheersbaarheid pas toen we ons overgaven. Na de komst naar Narcotics Anonymous zagen we dat het loskoppelen van een liefdevolle hogere macht al een grote consequentie was. Onze toelating tot de eerste stap moest gepaard gaan met actie; Eerlijkheid is het instrument achter de Eerste Stap. Eerlijkheid betekent dat we onze daden afstemmen op de Waarheid. De acties in de Stappen starten het Herstelproces. De Eerste Stap zegt dat wanneer we onze machteloosheid en onbeheersbaarheid toegeven, we de deur naar herstel openen, het tegenovergestelde is ook waar. We kunnen die deur ook sluiten door niets te doen. We moeten dus doorgaan met een Levend Programma. Wanneer we dankbaarheid verwerven, zal dat tot uiting komen als we delen en zorgen op de N.A.-manier.