2 Mart

kullanmaya devam etmenin yollarını ve araçlarını bulmak. Ailelerimiz arka planda kaldı; işlerimizde ve hırslarımızda başarısız olduk. Hayallerimiz ve özlemlerimiz yerini uyuşturucularımıza ve o yaşam tarzına bıraktı. Enkaza rağmen kullanmaya devam ettik; inkarımız arttı ve ölümümüzü kabullendik. Hayatta hiçbir başarımız olmadı, ilaçlar da aleyhimize döndü, başarılı bir şekilde kullanamadık bile. Yardım aradık ya da hapishaneler, psikiyatri, din ve ilaç alanlarında yardım almamız emredildi. Bütün bu yöntemler bizim için başarısız oldu; bizimkisi manevi bir sorundu, tıbbi ya da ahlaki değil. Adsız Narkotik'e vardığımızda bize kullanmadığımız her günün Başarılı bir gün olduğu söylendi. Sonunda N.A. ve Kardeşliğin yardımıyla bizim de Başarılı bir gün geçirebileceğimizi hissettik. Korkularımız hâlâ düşüncelerimize ve duygularımıza hakimdi. Diğer ayakkabının da düşmesini bekliyorduk. İkinci Basamakta kendimizden Büyük bir Güç bulduğumuzda kıyamet duygularımız yavaş yavaş değişti. Bir seçeneğimiz vardı; Üçüncü Adımda İrademizi ve Yaşamlarımızı Daha Yüksek Bir Gücün Bakımına devretseydik, kullanmak zorunda kalmazdık. Ruhumuzun Uyandığı her Adımda, kendi Yaşamlarımıza katılıyorduk. Etrafımızdaki şeylerle daha iyi anlaştık ve Büyümeye başladık. Umutsuz vakalardan N.A.'nın ve bir bütün olarak toplumun umutlu üyelerine dönüştük. Her geçen gün umudumuz yenileniyor. Bizim için başarı, Just For Today'i kullanmak zorunda olmadığımız anlamına gelir. Bu, N.A.'da yeni bulduğumuz arkadaşlarımızla bir İlişkimiz olduğu anlamına gelir. Kendi Anlayışımızın Tanrısı, arkadaşlarımız ve ailelerimizle Sevgi dolu bir İlişki kurmanın mümkün olduğu için Minnettarız. Artık dünyayı düşman bir ortam olarak görmüyoruz. İstihdam edilebilir ve/veya kendi kendine yetebilen hale geliriz. Bu Hediyeyi Başkalarıyla Önemsemeye ve Paylaşmaya başlarız. Adsız Narkotik İlkelerine ve Anlayışımızın Tanrısına Kurtulup Teslim Oluyoruz. Şu Anda: Biz kendi başımıza bir Başarıyız. Kullanmadığımız her gün bir Başarıyız.