Gri Kitap Yansīmasī
Kişilik değişikliği gerçekten ihtiyacımız olan şeydi. Kendini yok eden bir yaşam tarzından, kendini olumlayan bir yaşam tarzına geçiş zorunluydu.
Gray Book, p. 25 (Chapter Three, Lines 18-20)
Düşünme. Kişiliklerimiz tuhaf bir değişime uğradı. Kusurlarımız hayatımızı kurtardı çünkü kullanmamızı sağlıyordu ve yaşıyorduk. Bu duygusal değişimler bizi farkında olmadan derinden etkiledi. Hatta bazen bir sorunumuzun olduğunu en son öğrenen biz oluyorduk. İnkar ve ben-merkezcilik bizi hayatlarımızın neye dönüştüğünün gerçekliğini görmekten korudu. Maneviyat gerçeklikle doğru ilişki olduğundan bizim böyle bir ilişkimiz yoktu. Temel Metnimiz diyor ki, "Yaşama becerileri hayvan seviyesine indirildi. Ruhumuz kırıldı. İnsani hissetme yeteneği kayboldu." Karakterimiz bozuldu, davranış ve tavırlarımız da bunu doğruladı. Hayatta kalma modundaydık, bir zamanlar olduğumuz insanlar hastalığımız tarafından yutuldu. Biz onu dinlemeyi reddettikten kısa bir süre sonra vicdanımız gitti ve inkar başladı. Oluşan kişilikler tek bir amaca hizmet ediyordu, o da ne pahasına olursa olsun kullanmaya devam etmekti. Adsız Narkotik ve Basamaklarda çalışmak, Kalbin, Bedenin, Zihnin ve Ruhun dönüşümünü sunuyordu. Karakterlerimizin yeniden yapılanmaya ihtiyacı vardı; Mimar olduğunu anladığımız için Tanrı'ya ihtiyacımız vardı. Adımlarımız ve Geleneklerimiz Yaşam planımız için gerekli olan Ruhsal Araçlardır. Adsız Narkotik Yaşam için plan ve tasarım sunar. Sadece var olmak, ölmek veya acı çekmek değil, Yaşamaya devam etmek istiyorsak, Bu Yaşam Tarzına Teslim Olmalıyız.
Karakterin, Zihnin ve Ruhun bu elden geçirilmesine teslim olacağız. Adsız Narkotik'in, Sponsorlarımızın ve Yüksek Gücümüzün yardımıyla.