11 Nisan

bağımlılar olarak tüm yaşamlarımız korku merkezli olmuştur. Korkuya dayalı yaşam İnanca, Büyümeye yer bırakmaz. Uyuşturucu sistemimize girdikten sonra nasıl hissedeceğimizi bildiğimiz için kullandık. İlaç kullanımıyla duygularımızı kontrol altına aldık. Gerçekliği hissetmek istemedik. Adsız Narkotik'e vardığımızda bize F.E.A.R. F.alse E.vidence A.appearing R.eal idi. Çoğumuz kendimizi bununla özdeşleştirdik çünkü çoğu zaman korktuğumuz şeyler asla gerçekleşmedi. Korkularımız, Yaşamlarımızdaki İnanç eksikliğinden dolayı vardı. Korku gelecekte yaşadığımızda gelir. Adsız Narkotik'te bize Sadece Bugün İçin Yaşamamız söylendi. Anı yaşadıkça endişelerimiz azalır ve Umut hissetmeye başlarız. Başkalarıyla N.A. Yoluyla Paylaşmak ve İlgilenmek, her şeyin iyi olacağı hissine kapılıyoruz. Attığımız her Adımda İnancı geliştiririz; kendimizle, başkalarıyla ve Anlayışımızın Tanrısıyla İlişkiler kurmaya başlarız. Bu Yeni Yaşam Tarzında Hayatlarımızın nasıl olabileceğine dair bir fikir edinmeye ve bir Bakış kazanmaya başlıyoruz. Artık bilinmeyenden korkmuyoruz çünkü bizi bekleyenin şu anda sahip olduğumuzdan veya şimdiye kadar olduğundan daha iyi olduğunu biliyoruz. Günlerimize, bize verilenlere şükranla başlıyor ve bitiriyoruz. Her günü önemsiyoruz ve onu dolu dolu yaşıyoruz. Günümüzde korku, F.ace E.verything A.nd R.ecover anlamına gelir. Artık hiçbir şeyi kendi başımıza yaşamak zorunda değiliz. Bugün Adsız Narkotik Kardeşliğimiz ve Daha Yüksek Bir Güce İnancımız var.